รษะก่อนกล่าวต่อ “เว่ยโฉว เฝิงสี่ แม่ทัพเซินและแม่ทัพเฉว่ พวกเจ้ารู้จักทักษะเชื่อมจิตหรือไม่?”
“ไม่ขอรับ …” ทุกคนส่ายศีรษะ
หลินมู่อวี่ขยับแขนแผ่วเบาเพื่อเรียกใช้ฌานสัมผัส ทันใดนั้นรอยแยกมิติพลันปรากฏที่มุมกระโจมหลัก มังกรผลึกโลหิตพุ่งออกมาก่อนส่งเสียงคำรามดังกึกก้องพร้อมแกว่งหางขนาดใหญ่ของมันไปมา ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองเหล่าผู้บัญชาการเบื้องหน้าอย่างเยือกเย็นราวกับพวกเขาเป็นเพียงฝูงมด
เว่ยโฉวและคนอื่นๆ ต่างเคยเห็นมังกรโลหิตมาก่อนจึงไม่แปลกใจที่ซือตู่เซินและซือตู่เฉว่มีท่าทีตกตะลึงเช่นนี้ ซือตู่เฉว่คว้าดาบของตนออกมาพร้อมกล่าว “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน…”
ดวงตาคู่สวยของซือตู่เฉว่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและปลื้มปีติ “โอ้…นี่คือสัตว์เลี้ยงของท่านผู้บัญชาการหรือเจ้าคะ?”
“ใช่” หลินมู่อวี่ไม่ปฏิเสธ “ในอดีตมันเคยเป็นสัตว์เลี้ยงของเหล่าขุนนางในจักรวรรดิ พวกเขามักจะจับสัตว์วิญญาณมาเลี้ยงตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งแท้จริงแล้วก็ไม่ต่างกับการเลี้ยงสุนัขหรือม้ามากนัก หากแต่เหล่าขุนนางก็ไม่สามารถใช้พลังของสัตว์วิญญาณได้ถึงระดับสูงสุด อย่างไรก็ตามข้าได้พบคัมภีร์ทักษะเชื่อมจิต ซึ่งสามารถเชื่อมจิตวิญญาณระหว่างเจ้าของและสัตว์วิ
