ู่อวี่ขี่ม้าออกไปยังพื้นที่เปิดโล่งซึ่งมีร่มไม้ทุกหนแห่ง ทำให้สามารถเป็นที่กำบังลมและฝนได้ ไกลออกไปพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นโคลน และมีหินค่อนข้างน้อย จึงทำให้เหมาะกับการทำเกษตรกร
“ตั้งที่อยู่อาศัยในป่า แล้วเก็บมันฝรั่งชิ้นเล็กๆ เพิ่มเติม จากนั้นปลูกมันฝรั่งในพื้นที่เปิดด้านขวา พวกเราต้องช่วยเขาตั้งถิ่นฐานโดยเร็วเพื่อให้เพิ่มจำนวนประชากรได้ภายหลัง” หลินมู่อวี่กล่าวอย่างมั่นใจ
ซือตู่เซินยิ้มเล็กน้อย “ผู้บัญชาการ กองทัพแนวหน้าของเผ่าคนเถื่อนมีเพียงผู้ชาย คงเป็นไปไม่ได้ที่จะขยายเผ่าพันธุ์”
“ไม่เป็นไร เมื่อลงหลักปักฐานแล้ว เทพแห่งป่าเขาจะจัดกำลังคนย้ายมาอยู่ในพื้นที่ห่างไกลนี้ พวกเขาจะรวมตัวกันสร้างอาณาเขตของตน”
“ขอรับผู้บัญชาการ”
“หน่วยขนเสบียงของเสี่ยวถังมาถึงหรือยัง?”
“กำลังมาขอรับ และจะถึงก่อนเวลาพลบค่ำ”
“ดี”
หลินมู่อวี่รู้สึกเป็นกังวล ปัญหาใหญ่ที่สุดตั้งแต่มาเยือนป่านิรันดร์คืออาหาร ภายในหัวของเขาเต็มไปด้วยคำว่าอาหารจนทำให้แทบคลั่ง กระทรวงกลาโหมกับสำนักทหารและพลเรือนสามารถส่งเสบียงอาหารสองแสนกิโลกรัมต่อวัน กระนั้นยังคงไม่เพียงพอสำหรับเลี้ยงกองทัพสองแสนนาย โดยเฉพาะหลังจากเผ่าคนเถื่อนยอมจำนน ความต้องการทางอาหารขอ
