นคนแรกเพื่อนำทุกคน แต่มันร้อนมาก เขาจึงต้องกินทั้งน้ำตา
ถังเสี่ยวซีลองชิม และพบว่ามันมีรสหวาน หลังจากกัดคำใหญ่ นางก็ดื่มซุปตามอีกหลายอึกอย่างพึงพอใจ
ในระยะไกล กลุ่มทหารผู้หิวโหยกำลังลองกินสิ่งที่อยู่ใต้ดินนี้เช่นกัน มันฝรั่งไม่เพียงอร่อย แต่ยังให้พลังงานสูง ซึ่งเหมาะสมที่จะเป็นอาหารหลักแก่เหล่าทหาร ทุกคนกินมันฝรั่งจนถึงช่วงบ่าย และไม่มีเหตุร้ายเกิดขึ้นตามคำโบราณ ถังเจิ้นจึงนำทหารกว่าหนึ่งหมื่นนายไปยังหุบเขาผีเสื้ออย่างมีความสุขเพื่อเก็บเกี่ยวมันฝรั่ง ทำให้ขณะนี้ปัญหาเรื่องอาหารได้รับการแก้ไขในเบื้องต้นเรียบร้อย เมื่อใดที่เสบียงของจินเสี่ยวถังมาถึง ก็จะทำให้สถานการณ์ทุกอย่างดีขึ้น
…
ณ หุบเขาผานหลง
“จ๊อก…จ๊อก…”
เสียงท้องร้องดังขึ้นขณะที่เทพแห่งป่าเขานั่งอยู่บนก้อนหินสีฟ้า หวงซีด้านข้างกำลังเคี้ยวซุปผักป่าด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความขมขื่น “ผักชิ้นนี้ไม่เพียงพอจะยัดปากข้าด้วยซ้ำ…ท่านพ่อ เราจะต้องติดอยู่ในที่แห่งนี้จริงหรือ? อาวุธพวกมนุษย์ทรงพลังมากจนนักรบของเราเข้าจู่โจมไม่ได้…”
เทพแห่งป่าเขากล่าวด้วยใบหน้าซีดเซียว “มันเป็นความผิดของข้าเองที่นำคนข้ามทะเลทรายมายังสถานที่แห่งนี้…แต่ข้าไม่ต