งคำรามดังก้อง ขณะที่คนเถื่อนใช้หินยักษ์โยนใส่ทหารม้าเหล็กจนแหลก เดิมทีอสูรครึ่งอสรพิษเป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเผ่าคนเถื่อน พวกเขากลับไม่สามารถต่อสู้ได้เลย “ฟ่อ!” เสียงขู่ของทหารครึ่งอสรพิษดังขึ้น ก่อนที่จะถูกศัตรูเหวี่ยงขึ้นไปบนอากาศอย่างง่ายดาย
“ฆ่ามัน!”
ท่ามกลางฝูงชน นักรบเผ่าคนเถื่อนสวมเสื้อคลุมหนังเสือร่ายรำขวานศึกอย่างสง่างาม ร่างกายของเขาหมุนวนราวกับลมกรดหอบทหารมนุษย์ขึ้นไปบนอากาศพร้อมเสียงกรีดร้องโหยหวน
“พระเจ้า…” เว่ยโฉวขมวดคิ้ว “นี่มันพลังอะไรกัน!?”
“นั่นใคร?” หลินมู่อวี่เอ่ยถาม
ถังเสี่ยวซีจ้องมองพร้อมกล่าวว่า “ผู้นำเผ่าคนเถื่อนเรียกกันว่า ‘เทพแห่งป่าเขา’ ซึ่งทรงพลังและไร้เหตุผลมาก ทหารหลายร้อยนายเสียชีวิตภายใต้ขวานศึกนั้น ไม่รู้ว่าเขาไปได้อาวุธศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้นมาได้อย่างไร”
“อาวุธศักดิ์สิทธิ์…”
หลินมู่อวี่คร่ำครวญ ชายผู้นี้จะต้องได้ขวานศึกจากพื้นที่ของเผ่าคนเถื่อนเป็นแน่ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางใช้มันได้อย่างคล่องแคล่ว
ไม่นานถังเจิ้นออกคำสั่งให้ทหารถอยทัพออกจากแนวหน้า เนื่องจากไม่สามารถต้านทานนักรบเผ่าคนเถื่อนได้เลย และพวกเขาสูญเสียไปค่อนข้างมาก
“พลธนูเตรียมโจมตีจากระย
