ายงานว่าทางทิศตะวันตกของป่ามีบางเผ่าพันธุ์อาศัยอยู่”
“หือ?”
เฟิงจี้สิงตกตะลึง “ไม่ใช่ว่าทางตะวันตกของป่านิรันดร์เป็นพื้นที่แห้งแล้งทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุดหรือ ผู้ใดจะอาศัยอยู่ที่นั่นได้?”
“เป็นความเข้าใจผิดทั้งหมด”
ฉินอินกล่าวอย่างเคร่งเครียด “มีเผ่าคนเถื่อนอาศัยอยู่ที่ชายแดนป่านิรันดร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่อยู่ในดินแดนแห้งแล้งโดยกำเนิด มนุษย์ที่นั่นค่อนข้างสูง ตามที่สารขนนกกล่าวทหารของเผ่าคนเถื่อนสูงถึงสามเมตร อีกทั้งยังมีพละกำลังมาก พวกเขาเดินทางมายังดินแดนตะวันตกของป่านิรันดร์และแย่งแหล่งอาหารของเหล่าอสูร ขณะนี้เสี่ยวซีได้นำทัพออกไปต่อสู้กับเผ่าคนเถื่อน ทว่าก็ไม่อาจรู้ว่าผลจะเป็นเช่นไร…”
ถังหลานเอ่ยถามกลับทันที “แล้วการต่อสู้เป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ?”
ฉินอินส่งสารขนนกให้แก่หญิงรับใช้ก่อนกล่าวออก “ทุกคนลองอ่านดู”
ในสารขนนกไม่มีการกล่าวถึงสถานการณ์การต่อสู้แต่อย่างใด แต่มีการอ้างว่าพละกำลังของเผ่าคนเถื่อนสามหมื่นคนนั้นน่าทึ่งเป็นอย่างมาก แม้กองทัพอสูรครึ่งอสรพิษจะแข็งแกร่งเพียงใด ทว่าก็ไม่สามารถต้านทานพวกเขาได้ ถังเสี่ยวซีจึงขอให้เมืองหลันเยี่ยนส่งกองทหารไปเสริมกำลังทัพในศึกครั้งนี้
…
ถังหลานกระชับสารในมือแ