ข้างหน้าก่อนกล่าวออก “ท่านผู้บัญชาการหลิน โปรดหยิบกระดาษไปหนึ่งแผ่นเจ้าค่ะ”
หลินมู่อวี่และเซี่ยงอวี้ต่างออกมาหยิบม้วนกระดาษไปคนละหนึ่งแผ่น
บนกระดาษของเซี่ยงอวี้มีคำว่า ‘ไป’ ปรากฏอยู่ อย่างไรเสียเซี่ยงอวี้ก็ไม่ใช่เตียวหุยและฉินอินก็ไม่ใช่จูกัดเหลียงในเรื่องสามก๊ก
“เยี่ยมยอด!”
ถังหลานหัวเราะก่อนกล่าวออกด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นผิงหนานโหวจะผู้นำกองทหารไปเสริมทัพ ฝ่าบาทโปรดทรงรับสั่งเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
“อืม”
ฉินอินพยักหน้า “ร่างพระราชโองการให้กระทรวงกลาโหมจัดเตรียมเสบียงอาหาร หญ้า อาวุธทุกอย่างที่จำเป็นแก่กองทัพโดยด่วนที่สุด ผิงหนานโหวจะนำทหารม้าห้าหมื่นนายไปยังทิศตะวันตกของป่านิรันดร์เพื่อเสริมกำลังทัพขององค์หญิงซีในทันที”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
เซี่ยงอวี้ยกยิ้ม
ขณะนั้นเสียงเกือกม้ากระทบพื้นดังมาด้านนอก คนส่งสารวิ่งเข้ามาให้ห้องโถงด้วยท่าทีตื่นตระหนก “แย่แล้ว แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!”
“เกิดเหตุอันใดขึ้น?”
“ทางกำแพงเหล็กส่งสารขนนกมาแจ้งว่าเหล่าปีศาจเคลื่อนไหวแล้ว ขณะนี้เฉียนเฟิงนำกองทัพปีศาจกว่าแสนห้าหมื่นตนเข้าใกล้แม่น้ำต้าวเจียงและกำลังจะเปิดฉากโจมตีพ่ะย่ะค่ะ!”
“ส่งสารมาให้ข้า”
“พ่ะย่ะค่ะ”
ฉินอินกวาดสายตาอ่านสารขนนก ฉับพล
