ชื่อเสียงแพร่กระจายออกไปราวกับว่าเป็นเทวดารูปงามที่จุติลงมาในเมืองแห่งนี้ เขาเป็นที่หมายปองของหญิงสาวหลายคนในเมืองแม้ว่ายังไม่ทันได้รู้จักก็ตาม
ผ้าคลุมของหลินมู่อวี่และซูอวี่พลิ้วไหวไปตามลมหนาวที่พัดผ่าน
ฉินอินสวมในเสื้อคลุมขนสัตว์ยิ่งทำให้ดูสง่างาม นางก้าวไปด้านหน้าพร้อมหยิบคทาจากสาวใช้ ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นี่เป็นคทาแห่งความซื่อสัตย์ ต่อหน้าอาณาประชาราษฎร์ทุกท่าน ข้าหวังว่าอาอวี่และท่านป้าจะไม่มีวันทรยศต่อจักรวรรดิฉิน”
หลินมู่อวี่พยักหน้าก่อนกล่าว “ข้าไม่มีวันทรยศต่อจักรวรรดิฉิน”
ซูอวี่กล่าวต่อ “ข้าก็เช่นกัน”
ฉินอินหยิบเสื้อคลุมจากถาดในมือของสาวใช้พร้อมกับสวมใส่ให้กับหลินมู่อวี่เป็นการส่วนตัว น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมาดวงตาคู่สวยเมื่อเห็นคนรักฟื้นคืนจากความตาย หน้าผากเริ่มย่นและปากแดงเรื่อเริ่มสั่นระรัว นางฝืนเก็บความรู้สึกก่อนจะกล่าวออก “อาอวี่…ข้าขอสั่งให้เจ้าอยู่เคียงข้างข้าตลอดไป ห้ามไปไหนอีก”
หลินมู่อวี่มองนางขณะกล่าวตอบอย่างเคร่งขรึม “แม้โลกนี้กลับด้าน ดวงดารานับหมื่นจะแตกสลาย ตราบใดที่เจ้าต้องการข้าจะไม่จากไปแน่นอน”
“อื้อ!”
ฉินอินพยักหน้าดีใจ
ซูอวี่ยิ้มพร้อมพูดอยู่ด้านข้าง “ข้าก็เป็น
