ไม่เข้าใจ
“ช่างมันเถอะ…” หลินมู่อวี่ครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะกล่าวต่อ “สักวันข้าจะต้องพาเจ้ากลับไปที่บ้านเกิดของข้าให้ได้ เจ้าจะได้เห็นและสัมผัสถึงความเป็นอยู่ของที่แห่งนั้นด้วยตนเอง”
ซูอวี่บ่นพึมพำ “แล้วอาณาจักรนี้เล่า?”
“ก็…”
หลินมู่อวี่เงียบไปสักครู่ก่อนจะกล่าวตอบ “ถึงวันนั้นเสี่ยวอินจะก้าวสู่ขอบเขตนภาและยังครอบครองทักษะสยบมังกร ข้าเชื่อว่าความสามารถของนางจะก้าวสู่ระดับเทวะภายในร้อยปีและบรรลุเทพจักรพรรดิฝึกฝนภายในพันปี เมื่อถึงเวลานั้นจักรวรรดิก็คงมีนับสิบรุ่นที่ถูกส่งต่อ วันนั้นคนรุ่นใหม่จะไม่ต้องการพวกเราอีกต่อไป เมื่อถึงเวลานั้นข้าก็จะพาเจ้ากลับไปที่บ้านเกิดของข้า เช่นนี้เจ้าคิดอย่างไร?”
ฉินอินยิ้มกว้างอย่างตื่นเต้นพร้อมกล่าวตอบอย่างไม่ลังเล “ตกลง…ข้าจะพาเสี่ยวซีและพี่ฉู่เหยาไปด้วย!”
“ไม่มีปัญหา”
หลินมู่อวี่กำหมดด้วยท่าทีที่พอใจก่อนพึมพำ “หึ…ถ้าหากได้กลับไปเซี่ยงไฮ้พร้อมพลังเทพจักรพรรดินี่ พ่อต้องตกใจมากแน่ แล้วก็จะพาพวกนางเที่ยวทั้งแผ่นดินและไปท่องยุโรปให้เบื่อเลย ฮ่าๆ”
ซูอวี่กระซิบถาม “เสี่ยวอิน อาอวี่พูดอะไรกับตัวเอง…” ฉินอินส่ายหน้าก่อนตอบ “ข้าไม่รู้เหมือนกัน”
…
ในที่สุดพิธีอันยาวนานก็จ
