ท่าทีเหนื่อยล้า แต่ยังไม่ถึงเวลาที่จะจากโลกนี้ไป…
“ไม่ทราบว่าท่านหยุนกงต้องการสนทนาเรื่องใดหรือ?” หลินมู่อวี่เอ่ยถาม
ซูมู่หยุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อาอวี่ รู้หรือไม่เหตุใดข้าจึงไม่คัดค้านการแต่งตั้งแม่ทัพเมื่อกลางวัน?”
“เหตุใดหรือ?” หลินมู่อวี่ยิ้มถาม
ซูมู่หยุนกล่าว “เพราะมีเพียงไม่กี่คนที่เหมาะสมจะอยู่เคียงข้างเสี่ยวอิน ซึ่งในตระกูลซูนั้นแทบไม่มีเลย”
พูดจบเขาพลันยกมือขึ้นกล่าว “นั่งลงเพื่อคุยกันเถิด”
“ขอบคุณขอรับท่านหยุนกง”
หลินมู่อวี่ปลดกระบี่วิญญาณมังกรวางลงบนโต๊ะด้านข้าง ก่อนจะรับถ้วยชาจากซูอวี่ เขายิ้มและพยักหน้าขอบคุณ
จากนั้นซูมู่หยุนค่อยๆ ดื่มชาก่อนกล่าวว่า “ถังหลานเกณฑ์ทหารประมาณหนึ่งแสนนายในมณฑลชางหนาน อีกทั้งสำนักทหารและพลเรือนเกณฑ์ผู้คนในมณฑลชางหนานและมณฑลตี่ฉิงจัดหาทรัพยากรต่างๆ เพื่อเขา แม้กระทั่งหลายสิบเมืองในมณฑลหลิงเป่ยก็ถูกควบคุมโดยถังหลาน หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจักรวรรดิคงกลายเป็นของตระกูลถัง ไม่ใช่ของราชวงศ์ฉินอีกต่อไป”
หลินมู่อวี่นั่งฟังอย่างเงียบๆ
ซูมู่หยุนกล่าวต่อ “จักรพรรดิองค์แรกส่งเฟิงจี้สิงลอบสังหารซูฉินซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของข้าพร้อมทำให้ตระกูลซูเกือบล่มสลาย อาอวี่…เสี่ยว
