ืองของซูมู่หยุนตั้งอยู่ไม่ไกลและเพิ่งสร้างขึ้นใหม่เมื่อสองปีก่อน เดิมทีเป็นที่พำนักของแม่ทัพ แต่เจ้าของจวนได้เสียชีวิตในสนามรบเมื่อครั้งเกิดการเข่นฆ่าในเมืองหลันเยี่ยน จวนที่กว้างขวางและสวยงามแห่งนี้จึงกลายเป็นของซูมู่หยุน
“โอ้ มากันเยอะเลย”
ด้านหน้าจวน ซูอวี่ภายใต้การคุ้มกันจากเหล่านายพลอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “อาอวี่ เจ้าระแวงตระกูลซูเกินไปจึงนำทหารมังกรผงาดมาด้วยมากมายราวกับกำลังทำศึก อย่ากังวลเลย ท่านพ่อเพียงเชิญเจ้ามาสนทนาและดื่มน้ำชาเท่านั้น”
หลินมู่อวี่ลงจากม้าพร้อมกล่าวว่า “คงดีที่ได้ดื่มชาขอรับ ป้าอวี่ เข้าไปกันเถิด”
“อื้ม”
เว่ยโฉว ฉินเหยียน และคนอื่นๆ รออยู่ในบริเวณจวน ขณะที่หลินมู่อวี่เดินตามซูอวี่เข้าไปด้านใน แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ แต่ได้รับฟื้นฟูพลังเกินกว่าครึ่งแล้ว ซึ่งพลังของซูอวี่และซูมู่หยุนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแม้แต่น้อย
“แอ๊ด…”
หลังจากเปิดประตู ลมพัดเทียนด้านในจนสั่นไหว ซูอวี่เดินเข้าไปพร้อมหลินมู่อวี่ก่อนจะกระซิบ “ท่านพ่อ อาอวี่มาแล้ว”
“อืม”
ซูมู่หยุนถือม้วนกระดาษเก่าๆ ในมือขณะที่หันมา ภายใต้แสงเทียนสลัวเผยให้เห็นริ้วรอยความแก่ชราบนใบหน้า เคราและผมล้วนเป็นสีขาว ชายชรามี
