ถวบนกำแพงหน้าด่านอย่างเพียบพร้อม มนุษย์ปกป้องเมืองได้เหนือชั้นกว่าพวกปีศาจนัก ด้วยเหตุนี้จึงทำให้หลินมู่อวี่สามารถยึดครองเมืองหน้าด่านทั้งสามกลับมาได้
ฉินอินสวมเสื้อคลุมสีทองปักตราดอกจื่อยินก่อนเดินลงมายังกำแพงเมืองซึ่งอยู่ในการดูแลของเฟิงจี้สิง ชวีฉู่และคนอื่นๆ มองจากระยะไกล เทือกเขาของมณฑลหลิงหนานขณะนี้เต็มไปด้วยอสูรเกราะนับไม่ถ้วน เงาสีดำปกคลุมไปทั่วพื้นที่ราวกับทะเลที่เต็มไปด้วยเต่าทองสีดำกำลังกลืนกินเทือกเขา แม้เผ่าปีศาจอาจไม่มีกลยุทธ์ใดมากมาย หากแต่พวกมันก็โจมตีอย่างรุนแรงเสมอมา
ดวงตาคู่สวยของฉินอินจ้องมองไปเบื้องหน้าขณะพึมพำ “กองทัพอสูรเกราะ…”
เซี่ยงอวี้ด้านข้างกล่าวคำออก “จอมพลปีศาจเหล่ยฉงนำทัพอสูรเกราะโจมตีกองทหารม้ามังกรกว่าห้าหมื่นนายของหลงเซียนหลินในมณฑลหมิงหนานจนแตกพ่ายไปไม่กี่วันก่อนพ่ะย่ะค่ะ กองกำลังของเมืองไป๋หลิงลดลงไปกว่าครึ่ง ซึ่งอาจต้องใช้เวลาพื้นฟูกว่าหนึ่งถึงสองปี กระหม่อมคิดว่าเหล่ยฉงคงต้องการโจมตีมณฑลหลิงหนานและเทือกเขาฉินเพื่อทำลายจักรวรรดิฉินและอี้เหอในคราเดียว”
“เหล่ยฉงช่างโลภนัก อีกทั้งยังไม่กลัวที่จะพ่ายแพ้แม้แต่น้อย” ฉินอินยกยิ้ม
เซี่ยงอวี้ยิ้มพลางกล่
