แล้ว!” เฟิงจี้สิงกระโดดพร้อมขว้างดาบสะบั้นวาโยเพื่อสกัดหอกของเหล่าอสูรเกราะที่พุ่งตรงมา “เคร้ง!”
ทว่าอสูรเกราะซึ่งอยู่ห่างจากกำแพงเมืองเพียงหนึ่งร้อยเมตรยังคงขว้างอาวุธเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เกิดเสียงร้องโหยหวนในกำแพงครั้งแล้วครั้งเล่า เหล่าทหารจักรวรรดิได้รับบาดเจ็บและตายตกไปเป็นจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
“ฟิ้ว”
ขวานศึกพุ่งแหวกอากาศตรงมาหาฉินอิน
“ฝ่าบาท! ระวังพ่ะย่ะค่ะ!”
“อย่าห่วงเลยท่านผิงหนานโหว”
ฉินอินยกยิ้ม ฉับพลันพลังโซ่เทวะพวยพุ่งรอบกายนางดั่งเงามังกรปกคลุม ก่อนควบแน่นเป็นโล่ผลึกในพริบตา “ตู้ม!” ขวานเล่มนั้นกระเด็นตกลงไปอย่างรวดเร็ว ฉินอินโบกมือไปมาแผ่วเบา ไม่นานโล่ผลึกก็สลายเข้าไปในร่างกลับไปเป็นพลังโซ่เทวะดังเดิม นางยิ้มพร้อมกล่าว “โล่มังกรศักดิ์สิทธิ์ของทักษะสยบมังกรขั้นที่สามช่างแข็งแกร่งไร้เทียมทานนัก…”
ชวีฉู่ยิ้มอย่างภูมิใจ “เป็นเพราะพลังของฝ่าบาทบริสุทธิ์มากพ่ะย่ะค่ะ ทว่าก็ยังต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อบรรลุทักษะสยบมังกรทั้งเจ็ดขั้น ซึ่งจะช่วยให้พระองค์ทะลวงสู่ขอบเขตปราชญ์และมีรูปลักษณ์งดงามเช่นนี้ตลอดกาลพ่ะย่ะค่ะ”
ฉินอินกัดปาดสีแดงก่ำของตนก่อนกล่าวตอบพร้อมใบหน้าขึ้นสี “อืม ข้าจะพยายาม”
เฟิงจ
