สิ่งที่แย่ยิ่งกว่าคือ…กองทัพมังกรผงาดถูกล้อมในเมืองซิงเจว๋เป็นเวลาหลายวันโดยไม่มีกำลังไปเสริมไปช่วย เมื่อหลินมู่อวี่ออกคำสั่ง เจ้ากลับเพิ่งยกทัพออกมา ฮ่าๆ ผิงหนานโหวเซี่ยงอวี้ช่างเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์ต่อจักรวรรดิเสียจริง!”
เซี่ยงอวี้ตกตะลึงเมื่อรู้ว่าสถานการณ์เริ่มรุนแรงขึ้น เขาไม่เคยเห็นฉินอินตำหนิแม่ทัพระดับสูงด้วยวาจารุนแรง ครานี้เขาได้ก่อหายนะขึ้นแล้ว!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เซี่ยงอวี้รีบคุกเข่าพร้อมประสานหมัดกล่าว “ฝ่าบาทเย็นพระทัยลงก่อนพ่ะย่ะค่ะ…กระหม่อมไม่รู้เห็นเรื่องนี้ว่าเหตุใดถังจั่วจึงสกัดกั้นและหวังสังหารผู้บัญชาการหลิน กะ…กระหม่อมไม่ทราบจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ!”
“งั้นรึ?”
ฉินอินเลิกคิ้วพร้อมกล่าว “ถังจั่ว บอกข้าทีว่าใครเป็นผู้สั่งให้เจ้าสังหารผู้บัญชาการหลิน?”
“กะ…กระหม่อม…” ถังจั่วใบหน้าซีดเซียว เมื่อมองไปยังเซี่ยงอวี้และถังหลาน เขาเห็นใบหน้าเซี่ยงอวี้เต็มไปด้วยความอาฆาต ขณะที่ถังหลานส่ายหัวอย่างเมินเฉย
หัวใจถังจั่วพลันรู้สึกละอายใจพร้อมพึมพำ “กระหม่อมลงมือเป็นการส่วนตัวพ่ะย่ะค่ะ…”
“ลงมือเป็นการส่วนตัว?”
ฉินอินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เจ้ามีอำนาจระดมกองทัพด้วยรึ? ช่างน่าขบขันยิ่งนัก เจ้ามีความสามารถเพียงพอท
