ล้อมทหารม้ามณฑลชางหนาน พวกเขาถูกปลดอาวุธและมัดมือด้วยเชือก จากนั้นมัดบังเหียนม้าต่อกันเป็นขบวน ก่อนที่ทั้งหมดจะเดินทางกลับไปยังเมืองหน้าด่านโม่ซง
…
หลินมู่อวี่นอนบนรถม้าภายใต้อ้อมกอดของฉินอิน ขณะที่เฟิงจี้สิงด้านข้างปลดผ้าสีดำออกและพบว่ามันคือศีรษะของฉินเหลยที่ถูกผนึกด้วยน้ำแข็ง ซึ่งทำให้เขาเข้าใจทุกสิ่งทันที
หยาดน้ำตาใสเอ่อล้มจากสองตาของฉินอินขณะที่พึมพำ “เพื่อที่จะนำพี่ฉินเหลยกลับบ้าน...พี่อาอวี่เกือบต้องทิ้งชีวิตในจักรวรรดิอี้เหอ...”
เฟิงจี้สิงกล่าวด้วยดวงตาแดงก่ำ “ไม่มีผู้ใดหาญกล้าเฉกเช่นหลินมู่อวี่อีกแล้ว…อาอวี่เป็นคนดีจริงๆ…”
ขณะที่ฉินเหยียนบนม้าศึกข้างรถม้าน้ำตาไหลรินอย่างเงียบงัน
บนภูเขามีชายคนหนึ่งควบม้าเข้ามาพร้อมเสื้อคลุมสีขาวปลิวไสว เขาคนนั้นคือชวีฉู่
“เกิดอะไรขึ้นกับอาอวี่?!” ชวีฉู่รีบลงจากหลังม้าพร้อมมองบาดแผลทั่วร่างกายหลินมู่อวี่ เขาตื่นตกใจและเอ่ยคำเบา “นี่มันอะไรกัน…ใคร…เป็นคนทำกับอาอวี่เช่นนี้…”
เฟิงจี้สิงเงยหน้ามองพร้อมกล่าวว่า “คงเป็นจอมยุทธ์ขอบเขตปราชญ์ของจักรวรรดิอี้เหอ มิเช่นนั้น…หลินมู่อวี่คงไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ท่านฉู่โปรดรีบมาดู ทะเลปราณของอาอวี่ถูกทำลาย
