มาในป่าอันรกร้างผู้คน ธงดอกจื่อยินของจักรวรรดิโบกสะบัดพลิ้วไหวท่ามกลางสายลมอย่างสวยงาม
กองทัพจักรวรรดิ…
หลินมู่อวี่ที่อ่อนแรงรีบวิ่งเข้าไปพร้อมกระบี่วิญญาณมังกรในมือด้วยความดีใจ “เจ้ามาจากกองทัพใด?”
ใบหน้าผู้บัญชาการกองร้อยเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขากล่าวตอบ “ข้าน้อยคือผู้บัญชาการกองร้อยของกองทัพชางหนานขอรับ พระเจ้าช่วย…ท่านคงไม่ใช่หลินมู่อวี่ หนึ่งในสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยนใช่หรือไม่?”
“ใช่ ข้าเอง”
ก่อนที่หลินมู่อวี่จะได้กล่าวคำใดไปมากกว่านั้น “ฉึก!” ลูกศรเศวตรมณีพุ่งเจาะเกราะบริเวณช่องท้องจากระยะไกลจนเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว
…
ท่ามกลางฝูงชน ผู้บัญชากองพันมองเขาด้วยสายเยือกเย็น “หลินมู่อวี่ทรยศต่อจักรวรรดิ นำตัวไปประหาร!”
