ลินมู่อวี่จะต้องได้ลิ้มรสของมันบ้าง…แม่ทัพติงซี่มีความแข็งแกร่งและทักษะยิงธนูไม่มีผู้ใดเปรียบเทียบได้ หากการโจมตีนี้ล้มเหลว คงหมายความว่าท่านกำลังร่วมมือกับศัตรูและทำการทรยศ เช่นนั้นข้าคงต้องใช้กฎทหารจัดการ”
ติงซี่หนาวสะท้านเข้าไปในหัวใจ เขารับลูกศร ก่อนจะค่อยๆ ง้างคันธนูยักษ์เล็งไปทางหลินมู่อวี่ที่อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ซึ่งดูเหมือนนกที่พยายามกระพือปีกขึ้นสูง
“ฟิ้ว!”
ลูกศรพุ่งออกไป ก่อนที่ร่างของหลินมู่อวี่จะสั่นเล็กน้อยและตกลงกลางป่า
หม่านหนิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เปิดประตูเมืองพร้อมส่งทหารม้าออกไป ถึงเวลาไล่ล่าหลินมู่อวี่แล้ว!”
คันศรยักษ์ในมือติงซี่ตกลง ขณะที่เขายืนนิ่งอย่างสิ้นหวัง
…
“ตูม!”
หลินมู่อวี่ตกลงกระแทกพื้นอย่างรุนแรงท่ามกลางป่าต้นเมเปิล ขณะเดียวกันก็สามารถสัมผัสได้ถึงความเศร้าของมังกรผลึกโลหิตจากทะเลจิต ลูกศรได้ยิงทะลุเกล็ดและหน้าอกของเขา เมื่อมองไปยังลูกศรก็พบว่ามันคือศรเศวตรมณีซึ่งขณะนี้ถูกย้อมไปด้วยเลือด
“ฟึ่บ!”
หลินมู่อวี่ดึงลูกศรออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมโยนทิ้ง เขาหอบหายใจราวกับร่างกำลังแตกสลายและรีบหยิบยาสมานแผลออกมาห้ามเลือด แต่เขาไม่มีเวลาหยุดพักผ่อน ก่อนจะชักกระบี่วิ่งต
