พวกมันถูกกำจัดเสียที!”
ลู่จ่าวเดินไปหาหลินมู่อวี่พร้อมรอยยิ้มยั่วโทสะขณะกล่าว “ฝ่าบาท พระองค์ทรงประสงค์เข้ามาดูหัวของฉินเหลยผู้บัญชาการกองทัพจักรวรรดิใกล้ๆ หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ หัวมันเหมือนหมาที่ตายแล้วก็มิปาน ฮ่าๆๆ”
หลินมู่อวี่ก้าวไปข้างหน้า ขณะที่ลู่จ่าวเมาเสียสติจนไม่ได้สังเกตท่าทางหลินมู่อวี่แม้แต่น้อย
“ฝ่าบาท!”
หม่านหนิงตะโกนลั่นจากด้านหลัง “พระองค์จะทำอะไรพ่ะย่ะค่ะ?”
หลินมู่อวี่ยิ้ม “ไปดูหัวของฉินเหลยไงล่ะ”
เขากล่าวตอบพลางจ้องมองหัวของฉินเหลยในขวดและไม่สนใจผู้ใดอีก หัวใจปวดร้าวดั่งถูกลูกศรนับหมื่นทิ่มแทง ฉับพลันปราณยุทธ์วนเวียนรอบกายพร้อมฝ่ามือที่ดึงกระบี่วิญญาณมังกรออกจากฝัก “ฉึก!” ปลายกระบี่แทงทะลุหัวใจของลู่จ่าวก่อนที่ทุกคนจะรู้ตัว หลินมู่อวี่ตะโกนใส่ลู่จ่าวผู้ยังไม่สิ้นลมหายใจดังลั่น “เจ้ากล้าดีอย่างไรมาตัดหัวพี่ชายข้า หากไม่ได้ฆ่าเจ้าด้วยน้ำมือตนเองคงเสียชาติเกิดนัก! ก่อนตายจงจำใส่หัวไว้ว่าข้าหลินมู่อวี่เป็นผู้บัญชาการแห่งจักรวรรดิฉิน หาใช่ฝ่าบาทของเจ้าไม่!”
แรงอาฆาตพยาบาทบนปลายกระบี่ผนวกกับพละกำลังอันแข็งแกร่งชำแหละหัวใจและร่างกายท่อนบนของลู่จ่าวจนแหลกเป็นชิ้นเนื้อ!
“หลินมู่อวี่ รนหาท
