วนเหล่าสาวใช้มาจากตำหนักซีหยางทั้งสิ้น
เวลาเช้าตรู่ หลินมู่อวี่ร่ายรำเพลงกระบี่อยู่ในจวนราชาแห่งขุนเขา ไกลออกไปเหล่าสาวใช้ยืนมองด้วยความตื่นตะลึง ขณะที่ดวงตาของพวกนางเต็มไปด้วยความชื่นชม ทันใดนั้นสาวใช้นางหนึ่งเข้ามากล่าวด้วยความเคารพ “ฝ่าบาท แม่ทัพลู่จ่าวเชิญไปร่วมงานเลี้ยงเนื้อมังกรที่จวนคืนนี้เพคะ”
“งานเลี้ยงเนื้อมังกร?” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว
“เพคะ” สาวใช้ตอบกลับด้วยความเคารพ “กล่าวกันว่าทหารของแม่ทัพลู่จ่าวเชี่ยวชาญการล่าสัตว์วิญญาณ พวกเขาล่ามังกรนภาและมังกรเกล็ดทองคำในป่าทางใต้ของเมืองสายัณห์ ดังนั้นแม่ทัพลู่จ่าวจึงตัดสินใจจัดงานเลี้ยงเนื้อมังกรที่จวนคืนนี้ ฝ่าบาทเป็นราชาพระองค์เดียวของจักรวรรดิอี้เหอ จึงเป็นคนแรกที่ได้รับเชิญเพคะ”
“กลับไปตอบแม่ทัพลู่จ่าวว่าข้าจะไปงานเลี้ยงตรงเวลา”
“เพคะ กระหม่อมทูลลา”
หลังจากสาวใช้ออกไป “ชิ้ง!” หลินมู่อวี่เก็บกระบี่วิญญาณมังกรเก็บเข้าฝักพร้อมจับพู่ที่ด้ามกระบี่ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปภายในใจ…ในที่สุดก็ถึงเวลาแสดงพลังของกระบี่วิญญาณมังกรแล้ว! สองสามวันนี้เขาเฝ้ารอโอกาสดีมาโดยตลอด รอที่จะยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว และการเข้าไปในจวนของลู่จ่าวครานี้เขาจะสามารถ
