กขึ้นอย่างน่ารังเกียจพร้อมกล่าวว่า “ลู่จ่าวคารวะท่านผู้บัญชาการหลิน ไม่คาดคิดเลยว่าแม่ทัพผู้จงรักภักดีต่อจักรวรรดิฉินจะตระหนักถึงสถานการณ์ปัจจุบันและยอมจำนนต่อจักรวรรดิอี้เหอ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง”
หลินมู่อวี่ระงับจิตสังหารของตนพร้อมยิ้มเล็กน้อย “หลินมู่อวี่คารวะท่านแม่ทัพลู่จ่าว ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของท่านมาก่อน และได้ประจักษ์กับตาตนเองแล้วว่าท่านเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งมาก”
มุมปากของลู่จ่าวกระตุก ก่อนจะเดินไปหาหม่านหนิงพร้อมกล่าวว่า “ท่านซีหยางโหว ถึงเวลาเริ่มงานเฉลิมฉลองแล้วขอรับ”
“อืม”
หม่านหนิงพยักหน้ารับพร้อมกล่าวว่า “ทุกท่าน โปรดสนุกสนานกับงานเฉลิมฉลองนี้”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวี่ได้รับเกียรติให้นั่งระหว่างหม่านหนิงและติงซี่ ด้านหน้ามีศิลปินบรรเลงเพลงพร้อมเหล่าหญิงสาวในตำหนักเต้นรำอย่างสง่างามจนทำให้ทุกคนต่างตกตะลึง ขณะที่หลินมู่อวี่กราดตามองรอบบริเวณด้วยหัวใจที่หวาดหวั่น
หลังจากหม่านหนิงยกจอกสุราขึ้น ทุกคนก็เริ่มเฉลิมฉลอง แน่นอนว่าการยกจอกของลู่จ่าวและนายพลคนอื่นๆ ของจักรวรรดิอี้เหอเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและเหน็บแนม หากหลินมู่อวี่ไม่ควบคุมอารมณ์ให้ดี เขาอาจชักกระบี่ส
