หลับไปสี่ชั่วโมง ปราณยุทธ์ในร่างกายฟื้นฟูเกือบถึงขึ้นสูงสุด ยิ่งระดับพลังยุทธ์มากเพียงใด ก็จะยิ่งต้องการเวลาพักผ่อนน้อยลงเท่านั้น เขาวางกระบี่ลงข้างกายพร้อมกล่าวว่า “ทหาร ถือตะเกียงนำหญิงสาวผู้นั้นเขามา”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ”
ทหารถือตะเกียงและเปิดประตูเดินเข้ามา ส่วนหญิงสาวสวมเสื้อสีเหลืองพร้อมอ่างน้ำ “ท่านผู้นำวิหาร จื่อหลัวมาเพื่อช่วยท่านชำระล้างร่างกายเจ้าค่ะ”
“ไม่จำเป็น” หลินมู่อวี่ลุกขึ้นพร้อมกล่าวว่า “ข้าทำเองได้”
เขาวักน้ำขึ้นล้างหน้าก่อนจะเอ่ยถาม “จื่อหลัว เจ้ามาจากวิหารด้วยหรือ?”
“เจ้าค่ะ”
จื่อหลัวกล่าวด้วยความเคารพ “ท่านผู้นำ พ่อแม่ของจื่อหลัวเสียชีวิตเมื่อสองปีก่อน ใต้เท้าวิหารศักดิ์สิทธิ์จึงรับจื่อหลัวเข้ามาและขอให้ทำงานบ้านภายในเล็กน้อย”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้วพร้อมกล่าวว่า “เท่าที่ข้ารู้ กฎข้อที่หนึ่งของวิหารศักดิ์สิทธิ์คือไม่ยอมรับสตรี”
จื่อหลัวกล่าวตอบอย่างตื่นตระหนก “จื่อหลัวขอเข้าไปในวิหารเอง ใต้เท้าเพียงสงสารที่ข้าลำบาก เช่นนั้นโปรดอย่าตำหนิใต้เท้าเลยเจ้าค่ะ…”
“อย่ากังวลไป ข้าจะไม่ตำหนิเขา” หลินมู่อวี่เช็ดหน้าพร้อมกล่าวว่า “ทุกเมืองในมณฑลหลิงหนานตกอยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของจักรวรรดิ
