ึ่งพากำแพงเมือง หรือ…จะนำทหารออกจากเมืองเพื่อโจมตีในป่า?”
“รอก่อน ข้าอยากรู้ว่ามันคือผู้ใด”
“ขอรับ”
ไม่นาน หน่วยสอดแนมกองทัพมังกรผงาดก็ควบม้าเข้ามาพร้อมประสานหมัดรายงาน “ท่านผู้บัญชาการ ข้าน้อยเห็นอย่างชัดเจนว่าพวกมันคือกองทัพของกบฏจักรวรรดิอี้เหอ มีแม่ทัพนามว่าซ๋งเชา ซึ่งอยู่ใต้บังคับบัญชาของลู่จ่าว”
“ซ๋งเชา?” หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “พวกเจ้ารู้จักชายผู้นี้หรือไม่?”
เฝิงสี่กล่าว “ข้ารู้เพียงเขาอ่อนประสบการณ์ แต่กลับกล้าหาญและต่อสู้ได้อย่างดีเยี่ยม กล่าวกันว่าศึกในเมืองหลันเยี่ยน ทหารใต้บังคับบัญชาของซ๋งเชาได้เข้าร่วมการต่อสู้เพื่อต่อต้านกองทัพเขาเหินและองครักษ์มังกร เป็นที่เลี่ยงลือกันว่าซ๋งเชาโหดเหี้ยมและไร้ปรานี เขาใช้ดาบเหล็กฟาดฟันศีรษะผู้คนหลายพันคนในเมืองหลันเยี่ยน และได้รับฉายาว่าเป็นเทพสังหารแห่งเมืองสายัณห์”
“เทพสังหาร...”
หลินมู่อวี่กล่าวด้วยท่าทีสงบ “ให้กองทัพมังกรผงาดออกจากเมืองและหยุดรอครึ่งทางเพื่อโจมตี ให้ทุกคนนำศรเศวตรมณีทั้งหมดมา ข้าต้องการให้พวกมันล้มตายและบาดเจ็บหนึ่งในสามของกองทัพ ก่อนที่จะเข้ามาใกล้”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ!”
เว่ยโฉวหยักหน้าและเริ่มเขียนสารขนนก ขณะเดียวกันเขา