เอ่ยถาม “เราควรนำกล่องลูกศรออกจากเมืองหรือไม่ขอรับ?”
“ไม่ ห้ามให้พวกมันเห็นกล่องลูกศร”
“ขอรับ”
…
ไม่นานทหารม้าชั้นยอดกว่าสี่พันเจ็ดร้อยนายของกองทัพมังกรผงาดก็ปรากฏตัวขึ้นบนเนินเขา หลินมู่อวี่มองทุกคนพร้อมกล่าวว่า “ข้าจะนำทหารหนึ่งพันเจ็ดร้อยนายออกไปเผชิญหน้าโดยตรง เว่ยโฉวนำทหารหนึ่งพันนายโจมตีทางปีกขวา เฝิงสี่นำทหารหนึ่งพันนายโจมตีทางปีกซ้าย ส่วนฉินเหยียนและฉือเจี้ยนเทานำทหารหนึ่งพันนายซ่อนตัวในป่า เมื่อสงครามเริ่มขึ้น พวกมันจะต้องถอยทัพกลับ จากนั้นเราต้องเข้าล้อมโจมตีจากทุกด้าน ห้ามปล่อยให้พวกกบฏจักรวรรดิอี้เหอเหล่านี้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”
“ขอรับ!” เหล่านายพลประสานหมัดรับและรีบออกไปทันที
หลินมู่อวี่มองไปยังทหารม้าหนึ่งพันนายเบื้องหลังขณะที่มีภายในหัวใจเต็มไปด้วยคลื่น ในที่สุดเขาก็ได้เผชิญหน้ากับศัตรูที่ยึดเมืองหลันเยี่ยนอีกครั้ง ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้าใส่ แต่ด้วยฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด เขาจะต้องควบคุมอารมณ์ให้ได้
กองทัพรวมตัวกันบนเนินเขา หลังจากผ่านไปหลายสิบนาที เสียงเกือกม้าดังขึ้นในป่าเปิดด้านหน้า ซึ่งมาจากทหารม้าสามพันนายภายใต้ธงรบของจักรวรรดิอี้เหอที่ปลิวไสว ด้านหน้ากอ
