ำนนให้เผ่าปีศาจครอบครอง”
เว่ยโฉวด้านข้างประสานหมัดพร้อมกล่าว “ผู้บัญชาการ เดิมทีเมืองซิงเจว๋มีประชากรสองแสนห้าหมื่นคน แต่ตอนนี้เหลือเพียงหนึ่งแสนคนเท่านั้น ดูเหมือนว่าเผ่าปีศาจต้องการเลี้ยงพวกเขาไว้เป็นเสบียงอาหาร คราแรกมีอสูรเกราะเกือบหนึ่งหมื่นตนปักหลักอยู่ที่นี่ แต่พวกมันเคลื่อนทัพไปทางทิศตะวันออกของมณฑลหลิงหนานเพื่อเป็นกำลังเสริม ทำให้ขณะนี้มีอสูรเกราะน้อยกว่าแปดร้อยตน”
“อืม”
สายตาหลินมู่อวี่แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาพร้อมกล่าวว่า “หยุดพักผ่อนหนึ่งชั่วโมงเพื่อเตรียมกล่องลูกศร จากนั้นจงตีกลองทันทีเมื่อถึงเวลา ท้องฟ้ามืดครึ้มทำให้เหล่าอสูรเกราะโหดเหี้ยมตามสัญชาตญาณ พวกมันคงไม่สามารถทนต่อการยั่วยุของเราได้ จงสังหารพวกที่ออกจากเมืองให้มากที่สุด และทำตามแผนเดิม”
“ขอรับ!”
…
พวกเขาไม่ได้ตั้งค่ายพักแรม จึงทำได้เพียงทานอาหารท่ามกลางสายฝน ก่อนจะเตรียมอาวุธ ม้าศึก โล่ และสิ่งต่างๆ พร้อมติดตั้งกล่องลูกศรห้าสิบกล่องด้านนอกเมืองเพื่อเตรียมต่อสู้
“ตึง ตึง ตึง!”
เสียงกลองสงครามทะลุม่านฝนดังกังวานไปทั่วเมือง ทำให้เหล่าอสูรเกราะต่างตกตะลึง “แอ๊ด…” ประตูเหล็กเมืองซิงเจว๋เปิดออกพร้อมอสูรเกราะถือศาสตราวุธคำรามก้องพุ่ง
