ผู้บัญชาการติงอย่าเป็นเวลากังวลไปเลยขอรับ แม้ว่าเหล่าอสูรเกราะจะดุร้าย ทว่าพวกมันนั้นโง่เขลา ตราบใดที่มีเราอาวุธพวกมันจะทำอะไรได้? อีกทั้งทางเราเพิ่งได้รับสารขนนกจากผู้บัญชาการหลงเซียนหลินว่าพวกเขาใช้โซ่เหล็กเพื่อต่อสู้กับกองทัพอสูรเกราะของเหล่ยฉงและสามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้แล้ว จึงทำให้มณฑลชุนไป๋แทบไม่มีปีศาจเหลืออยู่ หากไม่รีบโจมตีในตอนนี้ เราอาจเสียโอกาสไปโดยเปล่าประโยชน์ขอรับ”
ติงซี่กล่าวตอบ “ท่านผู้บัญชาการซ๋งจะไปออกไปจริงหรือ”
“ขอรับ ข้าตัดสินใจแล้ว”
ซ๋งเชานำลูกศรออกมาก่อนกล่าวต่อ “นี่คือลูกศรที่ท่านแม่ทัพลู่จ่าวส่งมาให้ข้าโดยเฉพาะ โปรดวางใจเถิดขอรับ”
“ดูเหมือนว่าท่านแม่ทัพจะกระตือรือล้นนัก” ติงซี่ยกยิ้มก่อนกล่าวต่อ “แต่นอกกำแพงเหล็กจะไม่มีอะไรปกป้องท่านได้ อีกทั้ง…ยังมีเหล่าปีศาจและทหารของจักรวรรดิทางกำแพงทิศเหนือ กล่าวกันว่ากองทัพมังกรผงาดของหลินมู่อวี่ได้มาถึงมณฑลหลิงหนานแล้ว เจ้าต้องระวังให้มาก หากพบพวกเขาเข้า จงหลีกเลี่ยงการปะทะและถอยทัพมายังกำแพงเหล็กทันที”
“กองทัพจักรวรรดิงั้นรึ?”
ซ๋งเชากระชับดาบในมือของเขาด้วยใบหน้าเย้ยหยัน “ท่านแม่ทัพติงไม่ได้ต่อสู้มานานจนอาจลืมจิตวิญญาณข
