เมือง เสียงพูดคุยของผู้คนช่วยสร้างสีสันแก่ค่ายทหารในตัวเมืองเป็นอย่างดี กลุ่มทหารม้าเหล็กรีบเร่งเรียงแถวหน้ากระโจมหลักของกองทัพ โดยมีผู้บัญชาการกองหมื่นผู้มีดาวสามดวงประดับบนบ่านำแถว เขามีคิ้วหนา หนวดเคราดกและดวงตาอันเยือกเย็น
เขากระชับด้ามดาบที่อยู่รอบเอวก่อนก้าวเข้าไปในกระโจมหลักที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของทหารรักษาการณ์ เบื้องหน้าของเขาคือติงซี่ที่กำลังถือชามน้ำซุปอยู่
“คารวะท่านแม่ทัพติงซี่ ผู้บัญชาการซ๋งเชาขอรับ” เขาตะโกนเสียงดัง
ติงซี่เงยหน้าก่อนลุกขึ้น เขายกยิ้มพร้อมกล่าว “ทำไมท่านผู้บัญชาการซ๋งมาที่ค่ายทหารได้ล่ะ ท่านไม่ได้อยู่เมืองสายัณห์กับแม่ทัพลู่จ่าวหรือ?”
ซ๋งเชากล่าวพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด “ในเมืองสายัณห์นั้นมีแต่เรื่องวุ่นวายและข้าเป็นผู้ที่มีความอดทนต่ำ ท่านแม่ทัพลู่จ่าวจึงสั่งให้ข้านำทหารม้าเหล็กสามพันนายไปตรวจสอบสถานการณ์รอบกำแพงเหล็กขอรับ”
“ออกไปนอกกำแพงเหล็กงั้นรึ?”
ติงซี่ขมวดคิ้ว “แม่ทัพลู่จ่าวน่าจะเข้าใจความอันตรายภายนอกกำแพงเหล็กดีไม่ใช่หรือ ตราบใดยังมีกองทัพอสูรเกราะกว่าพันตนข้างนอกนั้น ข้าเกรงว่าทหารม้าเหล็กทั้งสามพันนายของผู้บัญชาการซ๋งจะไม่รอดกลับมา”
ซ๋งเชาหัวเราะ “ท่าน
