ต่ข้าจะทำประโยชน์ให้จักรวรรดิเพื่อเป็นเกียรติแก่ทั้งสองรวมไปถึงองค์จักรพรรดินีฉินอินด้วย ท่านพี่เห็นด้วยกับข้าหรือไม่?”
“ตามใจเจ้าเถิด”
หลินมู่อวี่พยักหน้าและไม่กล่าวคำใดต่อ…กองทัพเคลื่อนตัวไปด้านหน้าอย่างเชื่องช้า ชาวบ้านจำนวนมากเป็นคนของจักรวรรดิอี้เหอ เมื่อเห็นธงดอกจื่อยินของจักรวรรดิฉิน พวกเขาแสดงสีหน้าราวกับเห็นผีและรีบร้อนหนีไปอย่างแตกตื่น ผ่านไปสักครู่ใหญ่ ฉินเหยียนควบม้าออกไปจับชายน่าสงสัยร่างผอมคนหนึ่งอายุราวสามสิบปีในป่าข้างถนน ทั้งถุงหนังสัตว์ที่อยู่บนหลังยิ่งทำให้น่าสงสัยว่าจะเป็นสมาชิกสมาคมนักล่า
“ท่านพี่ ข้าจับมันได้!” ฉินเหยียนคว้าลำคอของอีกฝ่ายพร้อมโยนลงจากหลังม้าอย่างไร้ปรานี อีกฝ่ายล้มลงและถูกล้อมรอบโดยกองกำลังของแม่ทัพเว่ยโฉวกับเฝิงสี่ทันที!
“ท่านแม่ทัพ โปรดอภัย! ข้าเป็นเพียงนักล่าต่ำต้อยแต่ไม่เคยยอมจำนนต่อจักรวรรดิอี้เหอของไอ้บัดซบฉินอี้! พวกท่านโปรดเมตตา…” ชายคนนั้นร้องอ้อนวอนต่อหลินมู่อวี่ที่อยู่ในชุดเกราะอย่างหวาดหวั่น
“อืม ลุกขึ้นเถอะ”
หลินมู่อวี่ยกมือขึ้นพร้อมปรากฏปราณเพลิงวายุก่อตัวอย่างเชื่องช้าพยุงร่างของชายที่อยู่บนพื้นให้ยืนขึ้น เขาเอ่ยปากพร้อมแวว
