ี ข้าจึงชื่นชมความกล้าหาญของเขา หากการเดินทางครานี้จะต้องแลกด้วยชีวิต ข้าก็ไม่เสียใจ”
ฉินเหยียนพยักหน้า “พี่ใหญ่กล้าเสี่ยงชีวิตเพื่อท่านพี่ฉินเหลย เช่นนั้นข้าจะไม่ลังเลที่จะบุกไปกับพี่ใหญ่ นี่อาจเป็นจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดของข้า”
เว่ยโฉวบ่นพึมพำ “ข้าเพียงกังวล…ท่านผู้บัญชาการไม่ต้องการให้พวกเราไปเสี่ยง ท้ายที่สุดเขาคงเลือกที่จะไปเมืองสายัณห์คนเดียว แม้ว่า…เขาจะเชี่ยวชาญวิทยายุทธ์และยังเก่งกล้า แต่…”
เว่ยโฉวกัดฟันแน่นอย่างเจ็บปวด
“ไม่ต้องกังวล”
ฉินเหยียนตบไหล่เว่ยโฉวพร้อมกล่าวว่า “พวกเราต่างเป็นคนดั้งเดิมของกองทัพมองกรผงาด เราจะอยู่และตาย ข้าเชื่อในตัวพี่ใหญ่และท่านเว่ยโฉว เอาล่ะ ไปนอนกันเถิด”
“อืม”
เดือนและดาวประดับเต็มฟากฟ้า แต่หารู้ไม่ว่ากำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายบนแผ่นดินแห่งนี้
…
ณ มณฑลหลิงหนาน กำแพงเหล็กสะท้อนแสงสว่างไสวภายใต้แสงจันทร์ขณะที่แผ่นดินกำลังตกสู่ความโกลาหล เสียงกลองสงครามดังกึกก้อง ทหารม้าจักรวรรดิอี้เหอขึงโซ่เหล็กยาวต่อกันพุ่งตรงเข้าหาศัตรู จนทำให้พวกมันล้มลงและถูกลากออกไป จากนั้นทหารม้ามังกรใช้อาวุธแหลมคมสังหารทันที
แม้ว่าเปลือกนอกของอสูรเกราะจะแข็งแกร่งจนดาบธรรมดาฟ
