้าเหล่านี้กลับหลีกเลี่ยงการต่อสู้ ข้าไม่รู้เลยว่าหลงเซียนหลินกำลังคิดสิ่งใดอยู่…”
“ทหารม้ามังกร?”
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะยิ้ม พร้อมจิตสังหารที่แผ่ออกมา
“ทะ…ท่านผู้บัญชาการ...” เว่ยโฉวประหลาดใจพร้อมเอ่ยถาม “ท่านกำลังคิดสิ่งใดอยู่หรือ?”
“ไม่มีอะไร…”
หลินมู่อวี่ส่ายหัว “ข้ามีลางสังหรณ์ว่ากองทัพมังกรผงาดและทหารม้ามังกรจะต้องเผชิญหน้ากันสักวัน…เอาล่ะเว่ยโฉว ฝึกฝนเพื่อเสริมความแข็งแกร่งอยู่เสมอ วันใดที่ต้องต่อกรกับทหารม้ามังกรของหลงเซียนหลิน ข้าต้องการให้พวกเขาสังหารศัตรูเป็นชิ้นเล็กชิ้นด้วยเพื่อปลอบประโลมจิตวิญญาณของฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนบนสรวงสวรรค์…”
“เข้าใจแล้วขอรับ” เว่ยโฉวประสานหมัดแน่นพร้อมมองไปยังหลินมู่อวี่ด้วยความเป็นห่วง “ท่านคงเหนื่อยล้าจากการสู้รบในตอนกลางวัน โปรดพักผ่อนโดยเร็วเถิด ส่วนที่เหลือให้ข้า เฝิงสี่ และท่านฉินเหยียนดูแลเอง”
“อืม ขอบคุณ”
หลินมู่อวี่ยืนขึ้นพร้อมสวมเสื้อสีขาวนวลและกล่าวว่า “สั่งให้ทหารต้มน้ำร้อนให้ข้าที ข้าต้องการแช่เท้า”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ”
…
ภายในมณฑลหลิงหนานมีกำแพงเหล็กโอบล้อมทั่วแผ่นดินซึ่งยิ่งใหญ่ตระการตา กำแพงแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันจักรวรรดิอี้เหอจากบุกรุก
