่วงโซ่ดวงดาวก็รัดตัวแม่ทัพอสูรเกราะแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเสียงกระดูกแตกดังลั่นพร้อมกับเสียงโหยหวนไม่รู้จบ…
“ตายซะ…”
หลินมู่อวี่พุ่งตัวไปข้างหน้าพลางกระโดดเหยียบชุดเกราะของแม่ทัพอสูรผู้ยโส กระบี่วิญญาณมังกรตวัดลงพร้อมแก่นเพลิงมังกรที่แผดเผา ลากยาวจากคอของแม่ทัพอสูรไปจนถึงหัวใจ เขาชักกระบี่เปื้อนเลือดกลับ ก่อนที่ร่างของศัตรูจะล้มลงกระแทกพื้น เสื้อคลุมสีขาวของหลินมู่อวี่ปลิวไสวตามสายลมอย่างสง่าผ่าเผย
“โฮก!”
เหล่าอสูรเกราะรอบข้างหลายร้อยตัวที่กำลังล้อมประตูเมืองต่างพากันตกตะลึง ใบหน้าของพวกมันทั้งเกรี้ยวกราดและหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน ท้ายที่สุดเหล่าอสูรเกราะก็ขว้างดาบทิ้งและวิ่งตรงมาหาหลินมู่อวี่ด้วยมือเปล่า…
ดวงตาของหลินมู่อวี่ไม่เผยความรู้สึกใด เขาเอ่ยคำเบาก่อนที่น้ำเต้าสีทองจะปรากฏ ขวานและทวนจำนวนมากถูกยิงออกใส่พวกอสูรตรงหน้า เหล่าอสูรเกราะมือเปล่าร้องคำรามเสียงดังก้อง แม้จะเสียขวัญที่แม่ทัพของตนถูกฆ่าตายตกต่อหน้าต่อตา ทว่าเหล่าอสูรก็ไม่ละความพยายามในการโจมตีหลินมู่อวี่
การเผชิญหน้ากับเหล่าอสูรเกราะนับร้อยไม่ได้ทำให้หลินมู่อวี่รู้สึกตื่นตระหนกแต่อย่างใด ปราณยุทธ์ของเขามุ่งไปยังทะเลจิต
