าดังก้องป่าขณะที่หลินมู่อวี่นำทหารม้าห้าพันนายออกนอกเมืองไปถึงเชิงเทือกเขาฉิน ต้นสนสองข้างทางเต็มไปด้วยน้ำค้าง หยดน้ำเย็นเฉียบกระเซ็นใส่ชุดเกราะและใบหน้าของหลินมู่อวี่
เบื้องหน้ามีถนนกว้างขวางบนเขามุ่งตรงไปทางทิศใต้ของเทือกเขาฉิน นี่เป็นทางเดียวในการปีนขึ้นเทือกเขาไปป้อมปราการหินสีดำที่ตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างหุบเขา…เมืองหน้าด่านโม่ซง ป้อมปราการแห่งแรกซึ่งตั้งอยู่ระหว่างจักรวรรดิฉินและจักรวรรดิอี้เหอ แต่ขณะนี้เมืองหน้าด่านโม่ซงตกอยู่ในมือของเผ่าปีศาจแล้ว
อสูรเกราะถือขวานศึกลาดตระเวนหน้าประตูเมืองในระยะไกล มีธงรบปลิวไสวบนประตูเมือง บนธงมีดาบยาวสองเล่มไขว้กันพร้อมชื่อ ‘เทพ’ และ ‘เพลงดาบ’ ซึ่งคงเป็นความเชื่อของพวกปีศาจ และเป็นสิ่งที่อธิบายได้ว่าเหตุใดปีศาจระดับสูงจึงเชี่ยวชาญเพลงดาบยิ่ง
ม้าเหยียบย่ำบนใบสนขณะที่สายตาหลินมู่อวี่จับจ้องป้อมปราการสีดำระยะไกลพร้อมกล่าวว่า “เปลี่ยนไปใช้ธนูยิงใส่เมืองหน้าด่านโม่ซงแบบสุ่มเมื่ออยู่ห่างประมาณครึ่งไมล์ และปล่อยให้พวกปีศาจออกจากเมืองหน้าด่าน เราไม่สามารถเข้าไปใกล้มากนัก รีบไปเถิด จำไว้ว่าอย่าเข้าใกล้หรือถอยห่างเกินไป”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ!”
ทหารกองทัพมังกรผง
