รึ่งนาทีถัดมาร่างของมังกรร้ายเหลือเพียงกองกระดูกตกลงสู่ความเวิ้งว้างของเหวลึก
“เฮ้อ…”
หลินมู่อวี่รู้สึกสั่นสะท้านภายในใจ ก่อนจะรีบกระชับกระบี่วิญญาณมังกรและค่อยๆ ไต่ลงไป เขาจะต้องตามหาชวีฉู่ให้ได้ มิเช่นนั้นทั้งหมดที่ทำมาจะต้องเสียเปล่า
แต่สิ่งหนึ่งที่ค่อนข้างกวนใจหลินมู่อวี่…ทักษะชีพจรวิญญาณไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างรัศมีพลังของชวีฉู่และรัศมีของมังกรได้ จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะค้นหาชวีฉู่ท่ามกลางรัศมีนับหมื่นของเหวมังกรนี้ อีกทั้งก้นเหวแห่งนี้มีความลึกอย่างน้อยหลายพันไมล์จนแทบคำนวณความสูงไม่ได้เลย
กระนั้นเขาก็ต้องค้นหาต่อไป
ไม่นานหลินมู่อวี่ก็สังหารมังกรเกล็ดทองคำสามกรงเล็บอายุหกพันหนึ่งร้อยปีพร้อมขุดศิลาวิญญาณออกมา จากนั้นใช้ทักษะชีพจรวิญญาณปกปิดปราณของตนขณะที่เฝ้ามองร่างมังกรสีทองถูกมังกรนับไม่ถ้วนรุมทึ้งอย่างหิวกระหาย หลังจากกินอิ่มก็กลับไปงีบหลับอีกครั้ง
ไม่รู้ว่าเวลาผันผ่านนานเพียงใดตั้งแต่หลินมู่อวี่ไต่ลงมาด้านล่าง กระบี่วิญญาณมังกรพรากชีวิตมังกรไปกว่าหนึ่งโหลแล้ว กระทั่งตัวเขาแทบหมดแรง
เมื่อเงยหน้ามองด้านบน เขาพบเพียงความมืดมิด เนื่องจากจอมมารปิดผนึกเหวมังกรไปแล้ว จึงทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นดวงตะวันอีกต่อไป
หลินมู่อวี่หยิบขนมปังจากถุงสรรพสิ่งออกมากิน เขาดื่มน้ำและพักผ่อน จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงวันวานเมื่อครั้งที่อยู่ในจักรวรรดิ มันคงจะดีกว่าที่ไม่ต้องระแวงว่ามังก
