EP.400 นักล่าอสูร
หลินมู่อวี่จ้องมองคนในชุดเกราะจำนวนมากกว่าครึ่งโหลปีนขึ้นไปบนตัวงูยักษ์พร้อมดาบในมือ พวกเขาใช้ขวานตัดเนื้อและกระดูกของมันออกเป็นชิ้นๆ และโยนลงบนพื้น ชายคนหนึ่งผ่าหัวของงูยักษ์ก่อนกล่าวออกด้วยความขุ่นเคือง “ศิลาวิญญาณหายไปแล้ว บ้าเอ๊ย! อย่าให้เต๋อเหวินผู้นี้รู้เชียวว่าใครเอาไป มันไม่ตายดีแน่”
“นั่น…” หลินมู่อวี่ที่ยืนดูอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่กับมังกรน้อยส่งเสียงออกมาพร้อมกัน
“โฮก!?”
เมื่อสังเกตเห็นคนแปลกหน้า เต๋อเหวินจึงรีบก้าวมาหาอีกฝ่ายทันที “เจ้าเป็นใคร?”
หลินมู่อวี่ประสานหมัดพร้อมกล่าว “ข้ามีนามว่าหลินมู่อวี่ เพิ่งมายังแดนโกลาหลนี้ได้ไม่นาน”
“โอ้?”
กลุ่มคนด้านหลังของเต๋อเหวินต่างพากันมามุ่งดูด้วยความตื่นเต้น เขายิ้มพร้อมกระชับดาบในมือ “แล้วเจ้ามาจากที่ใดล่ะพ่อหนุ่ม?”
“แผ่นดินที่ข้าจากมาถูกเรียกว่าดินแดนซุ่ยติง”
“ดินแดนซุ่ยติง?”
เต๋อเหวินเผยสีหน้าฉงนก่อนกล่าว “มีคนมาจากดินแดนซุ่ยติงอีกแล้ว”
“หือ?” หลินมู่อวี่ใจกระตุกวูบ “ท่านหมายความว่ามีคนมาจากดินแดนซุ่ยติงก่อนหน้านี้งั้นหรือ?”
“ใช่”
ใบหน้าของเต๋อเหวินเผยร่องรอยความกลัว เขากล่าว “ตาเฒ่านั่นไม่ธรรมดาเลย เขาเกือบทำให้แดนโกลาหลพินาศแล้วเชียว หากองค์จักรพรรดิมิได้ส่งปรมาจารย์วิญญาณทั้งสี่ไปกำราบเขา ข้าว่าแดนโกลาหลคงต้องตกเป็นของชวี…”
“ชายผู้นั้นมีนามว่าชวีฉู่งั้นหรือ?”
“จะ…เจ้ารู้จักเขางั้นรึ?”
“อ๋อ…ไม่รู้จัก …เพียงเคยได
