ี่คือเส้นทางลักลอบเข้าชั้นล่าง”
เต๋อเหวินชี้ไปยังขั้นก้อนหินทอดยาวลงไปยังเบื้องล่าง ดูคล้ายบันไดสภาพผุพังที่ห้อยอยู่ริมหน้าผา เมื่อเห็นหลินมู่อวี่อึ้งไป เต๋อเหวินจึงยิ้มด้วยความประหม่าพลางกล่าว “อย่าตกใจไปเลยพ่อหนุ่ม เหล่านักล่าอสูรและทหารรับจ้างนั้นไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่ชั้นล่างได้ หากต้องการจะขายศิลาวิญญาณก็ต้องลักลอบเข้าไปทางนี้”
“ไม่เป็นไร ลงไปกันเถิด”
หลินมู่อวี่ตบบ่าอีกฝ่ายพลางกล่าว “รีบไปดีกว่า เราถูกตามมาสักพักแล้ว มันต้องรู้แน่ว่าท่านมีศิลาวิญญาณ”
“ทำอย่างไรดีล่ะ?”
“ไม่เป็นไร ซ่อนมันไว้อย่าให้ใครเห็น ”
“ซ่อน…”
เต๋อเหวินหยิบศิลาวิญญาณขึ้นมาดูด้วยความกังวลก่อนปีนบันไดหินลงไปทีละขั้นอย่างระมัดระวัง หลินมู่อวี่ปีนตามอีกฝ่ายลงไปติดๆ ทว่าเขาไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองจักรวาลกว้างขวางสุดลูกหูลูกตาที่อยู่ด้านข้าง ยิ่งปีนลึกลงไป แรงโน้มถ่วงก็ยิ่งลดน้อยตาม หากเขาพลาดสะดุดล้ม คงไม่พ้นต้องลอยเคว้งในจักรวาลที่ไม่มีจุดสิ้นสุดนี้เป็นแน่
………………………………..