ไกล ฉินอิน ฉู่เหยา เฟิงจี้สิง และคนอื่นๆ รีบวิ่งเข้ามาหา ฉินอินพลันเอ่ยถามด้วยความกังวล “พี่อาอวี่เป็นอะไรหรือไม่?”
“ไม่เป็นไร เสี่ยวอิน…ข้ามีข่าวดีมาบอกเจ้า” หลินมู่อวี่พูดอย่างตื่นเต้น
“ข่าวดีอะไรหรือ?”
“ผู้อาวุโสฉู่ยังไม่ตาย”
“อะไรนะ? ผู้อาวุโสฉู่ยังไม่ตาย?” ฉินอินดีใจมาก “ขะ…เขาอยู่ที่ใด?”
“สิ่งต่อไปที่ข้าต้องทำคือการตามหาผู้อาวุโสฉู่”
หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย “ดังนั้นช่วงนี้อย่าเพิ่งตามหาข้า แล้วข้าจะกลับมาพร้อมผู้อาวุโสฉู่”
เฟิงจี้สิงตะลึง “อาอวี่ ผู้ใดส่งคำพยากรณ์นี้ให้เจ้า?”
“สหายเทพเจ้า”
“สหายเทพเจ้า…” เว่ยโฉวและจางเหว่ยตะลึงงัน ก่อนที่เว่ยโฉวจะเอ่ยถาม “ท่านหลินมู่อวี่มีสหายจากดินแดนเทวะ…พระเจ้า! ช่างน่าทึ่งยิ่งนัก…”
หลินมู่อวี่มองฉินอินที่กำลังสับสนพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวอิน ข้าสบายดี จำได้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าจึงฟื้นคืนชีพ? สหายจากดินแดนเทวะผู้นี้เป็นคนช่วยข้า อีกทั้ง…ยังสอนวิทยายุทธ์อันไร้เทียมทานให้ข้าด้วย แม้ว่าเขาจะกลับสู่ดินแดนเทวะและไม่สามารถอยู่ช่วยข้าได้อีกต่อไป แต่เขาก็ยังส่งคำพยากรณ์มาหาได้”
ฉินอินเม้มริมฝีปาก “การตามหาผู้อาวุโสฉู่คงอันตรายมากใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไร ข้าเคยไปที่นั่นมาแล้ว เจ้าไม่ต้องกังวล”
หลินมู่อวี่ตบไหลบางของฉินอินแผ่วเบาพร้อมกล่าวว่า “กลับไปกินอาหารกันต่อเถิด แล้วเตรียมไก่ย่างให้ข้าสองตัวเพื่อนำไปกินระหว่างเดินทาง”
“อื้ม!”
…
หลังจากรู้ว่าชวีฉ
