์สิทธิ์ที่แผ่ออกไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ปกคลุมทั่วทั้งแผ่นดินราวกับแสงอาทิตย์
“เกิดอะไรขึ้น?” ฉินอินรีบยืนขึ้นด้วยความตกตะลึง “นั่นมันอะไร?”
องครักษ์รักษาพระองค์ด้านนอกรีบวิ่งเขามาประสานหมัดรายงาน “ฝ่าบาท มันคือคำพยากรณ์…คำพยากรณ์มาถึงเมืองหลันเยี่ยนแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“ฮะ? คำพยากรณ์…” ฉินอินนิ่งงัน “จักรวรรดิไม่มีคำพยากรณ์มาหลายร้อยปีแล้ว มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?”
“คำพยากรณ์คือสิ่งใด?” หลินมู่อวี่สับสน
ฉินอินอธิบาย “สิ่งที่เรียกว่าคำพยากรณ์นั้นเป็นการชี้นำจากเหล่าทวยเทพสู่มนุษยชาติ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเทพแห่งสวรรค์ต้องการสื่อสารบางสิ่งกับมนุษย์! หยุดพูดแล้วรีบออกไปดูกันเถิด!”
“อื้ม!”
…
กลุ่มคนพลันวิ่งออกจากตำหนักเจ๋อเทียน พวกเขาเห็นเพียงแสงสีทองส่องสว่างเป็นประกายบนท้องนภา ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน ลำแสงสีทองส่องทะลุเมฆาพร้อมอักขระโบราณลอยเวียนวนเสมือนเทพเจ้ากำลังลงมาจุติบนโลก!
………………………………….