EP.395 จังหวะของอารมณ์
กลางคืนเงียบสงัด เกิดฝนดาวตกในป่าฉีหลิน
แสงเทียนในกระโจมหลักของกองทัพจักรวรรดิส่องกระทบใบหน้างดงามที่สงบนิ่งของฉินอิน นางมองเหล่าข้าราชบริพารขณะถือม้วนหนังสือสีทองที่เตรียมไว้เขียนราชโองการอันใหม่พร้อมกล่าวออก “ขณะนี้ผู้บัญชาการเฟิงจี้สิง หลินมู่อวี่และเซี่ยงอวี้บาดเจ็บสาหัส อีกทั้งเรายังไม่รู้ว่าเผ่าปีศาจจะบุกโจมตีอย่างไรอีก มาหารือกันเถิดว่าควรทำต่อไปอย่างไรดี”
ซูมู่หยุนผู้เพิ่งมาถึงเมืองหลันเยี่ยนประสานหมัดพร้อมกล่าวด้วยใบหน้าเขรอะฝุ่นจากการเดินทาง “ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าเราควรทำตามวิธีของจักรวรรดิอี้เหอเพื่อต้านเหล่าปีศาจพ่ะย่ะค่ะ”
“วิธีอะไร?” ฉินอินถามกลับอย่างประหลาดใจ
“ขณะที่หลงเซียนหลินนำกองทหารสองแสนนายไปปกป้องเทือกเขาฉิน ฉินอี้ได้ออกคำสั่งให้เกณฑ์พลเรือนเพื่อสร้างกำแพงตามแนวเขตเมืองไป๋หลิง เรียกว่า ‘กำแพงเหล็ก’ ซึ่งทอดยาวหลายพันไมล์ อีกทั้งเราต่างรู้ดีว่าพวกปีศาจนั้นไม่ชำนาญในการโจมตีเมือง”
“กะ…กำแพงเหล็ก…”
ฉินอินพึมพำกับตนเองก่อนหันไปเอ่ยถามซูมู่หมุ่น “ท่านตา หมายถึงให้เราสร้างกำแพงเหล็กตามแนวแม่น้ำต้าวเจียงและรวมป้องปราการทั้งเจ็ดเพื่อต้านทัพเหล่าปีศาจงั้นหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ซูมู่หยุนพยักหน้าพลางกล่าวชม “องค์จักรพรรดินีช่างหลักแหลมนัก!”
ถังหลานกล่าวเสียงเครียด “ข้าแต่ฝ่าพระบาท จริงอยู่ที่เราจำเป็นต้องสร้างกำแพงเหล็ก หากแต่การที่เราต้องรับมือกับจัก
