วี่รู้สึกว่าราวกับตนเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก
“ตึง ตึง ตึง”
เสียงกลองรบดังกังวานมาจากด้านนอก หลินมู่อวี่และฉินอินที่กำลังประสานจุมพิตกันอย่างดูดดื่มต้องหยุดชะงัก ทั้งสองผละออกจากกันทันใด ฉินอินถามขึ้นด้วยความงุนงง “เกิดเหตุอันใดขึ้น?”
“ข้าก็ไม่รู้…”
………………………………….
