่แม่น้ำ”
ถังหลานตะลึง “ว่าอย่างไรนะ?”
เซี่ยงอวี้ประสานหมัด “ท่านหลานกง ฝ่าบาททรงตอบรับทูตของเฉียนเฟิงแล้วว่า พรุ่งนี้เที่ยงเราจะส่งเรือไปแลกเปลี่ยนที่กลางแม่น้ำ ทั้งสองฝ่ายสามารถส่งเรือออกไปได้เพียงหนึ่งลำและผู้คุ้มกันเชลยศึกเพียงสามคนเท่านั้น”
เซี่ยงอวี้สูดหายใจเข้าก่อนจะกล่าวต่อ “ฝ่าบาททรงตัดสินพระทัยให้ข้า เฟิงจี้สิง พร้อมหลินมู่อวี่ในการคุ้มกันองค์ชายสามของเผ่าปีศาจ และใช้โอกาสนี้สังหารเฉียนเฟิง!”
ถังหลานกล่าว “ข้าเกรงว่าเฉียนเฟิงไม่ใช่คนเขลา…เช่นนั้นคงไม่ถูกหลอกง่ายๆ ใช่หรือไม่?”
“นี่เป็นข้อได้เปรียบของเรา”
เฟิงจี้สิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เรือรบของเราสามารถบรรจุคนได้หลายร้อย และไม่จำเป็นต้องพึ่งพาโชคชะตา เมื่อใดที่สังหารเฉียนเฟิงได้ กองกำลังเผ่าปีศาจจะต้องถอยทัพอย่างแน่นอน เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำให้เต็มที่!”
ถังหลานกล่าว “เช่นนั้น…คงต้องพึ่งพาผู้บัญชาการเฟิงและผู้บัญชาการหลิน!”
เฟิงจี้สิงและหลินมู่อวี่ประสานหมัดรับ แต่ภายในใจพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล ไม่มีผู้ใดเคยเผชิญหน้ากับเฉียนเฟิงมาก่อน กระนั้นก็เป็นดังที่เฟิงจี้สิงกล่าว พวกเขาเพียงต้องพยายามอย่างเต็มที่ และปล่อยให้จอมยุทธ์ที่มีฝีมือโดดเด่นอย่างเฟิงจี้สิง หลินมู่อวี่ และเซี่ยงอวี้เป็นคนจัดการ หากทั้งสามไม่สามารถสังหารเฉียนเฟิงได้…ชัดเจนว่าความแข็งแกร่งของเผ่าปีศาจนั้นเป็นที่ประจักษ์!
………………………………….
