สด็จมาท่าเรือเฟิงหลิน?” หลินมู่อวี่ถามพลางจ้องตาองค์ชายสามนิ่ง
“ข้ามีแหล่งข่าว”
“ใครบอกเจ้า นามว่าอะไร”
“ข้ารู้เพียงว่าคนของข้าจ่ายเงินซื้อข่าวที่น่าเชื่อถือนี้จากคนฝ่ายเจ้า หากแต่ไม่รู้ว่ามาจากผู้ใด”
หลินมู่อวี่หันไปมองฉินอิน ทั้งสองจ้องมองกันด้วยสายตาประหลาดใจ มีไส้ศึกของเผ่าปีศาจในกองทัพจักรวรรดิ!
ทว่าข้อมูลจากองค์ชายสามนั้นไม่สามารถเชื่อถือได้นัก เขาเป็นปีศาจระดับสูงจริงแต่กลับมีนิสัยเหลาะแหละ ทำตัวเหิมเกริมในดินแดนมนุษย์ทั้งที่มีกองทัพอสูรระดับสูงเพียงไม่กี่ร้อยตน เมื่อเทียบกับเหล่ยฉงและจอมพลปีศาจตนอื่นๆ องค์ชายสามก็เปรียบเสมือนจุดอ่อนของเหล่า หากแต่หลินมู่อวี่กลับมองว่า ‘ความจริงใจ’ และ ‘ความกล้าหาญ’ ขององค์ชายสามนั้นก็ดูน่ารักดีไม่หยอก
“อืม”
หลินมู่อวี่ออกคำสั่ง “พาองค์ชายสามไปเสวยพระกระยาหารและพักผ่อนเสีย คอยเฝ้าอย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด”
เว่ยโฉวประสานหมัดพร้อมยกยิ้ม “ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวข้าจัดการเองขอรับ”
“ดีมาก ไปได้”
“ขอรับ”
ขณะที่ถูกเว่ยโฉวคุมตัวออกไป องค์ชายสามรีบหันมาเอ่ยกับหลินมู่อวี่ “ทุกมื้อข้าจะต้องได้กินเนื้อกวาง จงเตรียมเนื้อขากวางให้องค์ชายของเจ้า มิเช่นนั้นข้าจะไม่ปริปากอีก! ”
…
ฉินอินเหลือบไปมองด้านหลังขององค์ชายสามด้วยสายตารังเกียจก่อนเอ่ย “พี่อาอวี่ ข้าควรทำอย่างไรดี?”
“ข้าก็ไม่แน่ใจ ตอนนี้รอก่อนเถิด เมื่อเฉียนเฟิงทราบข่าว เขาต้องมาตามหาองค์ชายที่นี่แน่”
“อืม”
