ม “กองทหารจักรวรรดิจำนวนสามแสนนายเปิดศึกคราแรกกับกองทัพที่หนึ่งของเผ่าปีศาจที่แม่น้ำต้าวเจียงโดยใช้ไฟโจมตีตามที่หลินมู่อวี่เสนอ พวกเขาสามารถกำจัดอสูรเกราะได้มากกว่าสามหมื่นและอสูรปีกอีกพันกว่าตัว แม้จะเสียทหารไปเกือบแสนนาย ทว่าศึกครานั้นก็ทำให้กองทัพที่หนึ่งของเหล่าปีศาจหวาดกลัวที่จะโจมตีขอรับ”
หลงเซียนหลินเผยท่าทีโล่งอกทันที เขากล่าว “ปราบใดที่ยังมีหลินมู่อวี่และเฟิงจี้สิง เหล่าปีศาจคงไม่สามารถเอาชนะจักรวรรดิได้โดยง่ายหรอก ต้องขอบคุณจักรวรรดิฉินที่ลดแรงกดดันไปได้กว่าครึ่งเพราะข้าก็เกรงว่ากองทัพอี้เหอของเราจะต้านพวกมันไม่ไหว”
นายพลหลิวเอ่ย “ท่านผู้บัญชาการขอรับ ราชาผู้พิชิตทรงมีคำสั่งว่าหากโอกาสมาถึง ก็ให้ปล่อยจักรวรรดิฉินถูกโจมตีแตกพ่ายเสียขอรับ”
“หือ?”
หลงเซียนหลินหยุดคิดสักพักก่อนเอ่ยขึ้น “ราชาผู้พิชิตประสงค์ให้เหล่าปีศาจยึดเมืองหลันเยี่ยนงั้นรึ?”
“ขอรับ”
นายพลหลิวกล่าวเสียงนิ่ง “อย่างไรเสีย ความเกลียดชังของเผ่าปีศาจที่มีต่ออี้เหอก็ยังน้อยนิดหากเทียบกับจักรวรรดิฉินขอรับ”
เมื่อได้ยินอย่างนั้นหลงเซียนหลินนิ่งเงียบราวนึกคิดอะไรบางอย่าง
……………………………………..
