กลับออกไปยังเมืองหลวงปีศาจได้…”
“ไม่!”
องค์ชายสามกัดฟันแน่น “ข้าจะพาเจ้ากลับออกไปให้ได้!”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!”
เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบทหารกองทัพมังกรผงาดพุ่งเข้ามาอีกครั้ง องค์ชายสามพลันคำรามลั่นอย่างโกรธเกรี้ยวปลดปล่อยปราณยุทธ์ทะยานขึ้นสู่ท้องนภา แต่ความเข้มข้นของรัศมีพลังน้อยลงกว่าเดิมมาก มันสะท้อนพลังรูปแบบถล่มภูผาของหลินมู่อวี่จนถอยกลับ ทันใดนั้นแสงสีทองปรากฎขึ้นรอบกาย ก่อนที่น้ำเต้าทองโผล่พ้นดินพันธนาการองค์ชายสามไว้แน่นจนขยับไม่ได้ หลินมู่อวี่ในชุดเกราะเงินวิ่งเข้ามาพร้อมคว้าองค์ชายขึ้นพาดบนหลังม้าทันที
เขายกกำปั้นที่ปกคลุมไปด้วยพลังหมุน “เปรี้ยง!” มันกระแทกศีรษะศัตรูอย่างรุนแรงจนทำให้สลบไป
เว่ยโฉวและทหารคนอื่นๆ รีบพุ่งตัวเผชิญหน้ากับปีศาจระดับสูงที่เหี้ยมโหด ผลการต่อสู้ยังคงเป็นเช่นเดิม ศัตรูถูกสังหารหลายสิบตัว ขณะที่กองทัพมังกรผงาดสูญเสียไปหลายร้อยนาย
“เปลี่ยนไปใช้ศรเศวตรมณี!”
หลินมู่อวี่ออกคำสั่งเสียงดัง “ล้อมพวกมันและยิงธนูใส่!”
“ขอรับ!”
ทหารกองทัพมังกรผงาดไม่บุกโจมตีอีกต่อไป พวกเขาเปลี่ยนกลยุทธ์โดยการเข้าล้อมศัตรูด้วยโล่และยิงธนูจากทุกทิศทาง กลุ่มนักรบอสูรมีเพียงดาบยาวและไม่มีเกราะ “ฉึก ฉึก ฉึก!!” ลูกศรสามารถยิงทะลุร่างได้อย่างง่ายดาย ก่อนที่ศัตรูล้มตายโดยไม่มีโอกาสร้องโหยหวนทันที
หลังจากนั้นก็ไม่มีการต่อต้านจากพวกปีศาจอีกต่อไป ใจกลางวงล้อมของทหารม้าเหล็กมีกลุ่มนักรบอสูรนอนตา
