กล่าว “ท่านจอมพล องค์ชายลำดับสามเคยตรัสว่า…ห้ามผู้ใดรบกวนขณะพักผ่อน หากฝ่าบาทกริ้ว เกรงว่าหัวของข้าคงขาดสะบั้นทันที”
“กลัวสิ่งใดหรือ หากข้าอยู่ด้วย ก็ไม่มีผู้ใดทำอะไรเจ้าได้”
เฉียนเฟิงหงุดหงิดเล็กน้อยและยื่นมือออกไปดัน “เข้าไปซะ ข้าต้องการเข้าเฝ้าฝ่าบาทเดี๋ยวนี้”
…
“พรึ่บ”
ทันทีที่ประตูกระโจมหลักถูกเปิดออก เฉียนเฟิงเห็นว่าเตียงขององค์ชายลำดับสามว่างเปล่า เขาตกตะลึงและกล่าวว่า “ฝะ…ฝ่าบาทกับคนอื่นๆ…”
ทหารรักษาการณ์รีบคุกเข่าลงด้วยร่างกายที่สั่นเทา “ท่านจอมพลโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ฝ่าบาททรงนำทหารรักษาการณ์ออกไปด้านนอกในตอนค่ำ และตรัสว่าได้รับข่าวจากจักรพรรดินีฉินอิน พระองค์จึงตัดสินพระทัยลอบปลงพระชนม์นางในป่าฉีหลิน ดะ…ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อยู่แล้ว ท่านจอมพลโปรดเมตตา ข้าเพียงทำตามความประสงค์ของฝ่าบาทเท่านั้น…”
ร่างกายเฉียนเฟิงสั่นสะท้านด้วยความโกรธ “บัดซบ! พวกเจ้ามันจิตใจอำมหิตเสียจริง!
………………………………….
