ถูกเผาไปแล้วหนึ่งลำ
หลินมู่อวี่สวมชุดคลุมของผู้นำวิหารศักดิ์สิทธิ์ยืนอยู่ริมน้ำและทอดสายตาไปทางฝั่งตะวันออก สายลมยามเย็นพัดเสื้อคลุมปลิวไสว ขณะที่ฉินเหยียน เว่ยโฉว และเฟิงสี่ยืนอารักขาอยู่อย่างเงียบงัน
“น้ำมันบีชสีดำพร้อมหรือยัง?” หลินมู่อวี่เอ่ยถาม
“พร้อมแล้วขอรับ” ฉินเหยียนประสานหมัด “น้ำมันบีชสีดำแปดพันถังเพียงพอที่จะเผาไหม้พื้นผิวแม่น้ำหลายสิบไมล์ พี่ใหญ่ไม่ต้องกังวล พวกมันจะไม่สามารถข้ามมาได้อย่างแน่นอน”
“อืม”
หลินมู่อวี่กล่าวอย่างใจเย็น “คำสั่งจะดำเนินต่อไป หลังจากเผ่าปีศาจแล่นเรือมาถึงใจกลางแม่น้ำ จงเทน้ำมันทั้งแปดพันถังภายในพริบตา และรอจนกว่าเรือจะห่างจากฝั่งสามสิบเมตร จากนั้นจงยิงธนูไฟเผาพวกมัน นอกจากนี้ให้จัดทัพที่ริมฝั่ง พลโล่อยู่แถวหน้า ส่วนพลธนูอยู่ด้านหลังและเปลี่ยนไปใช้ศรเศวตรมณียิงพวกมันทั้งหมด อย่าปล่อยให้ขึ้นฝั่งได้”
“ขอรับ” ทั้งสามพยักหน้ารับพร้อมกัน
ไม่นานความมืดก็คืบคลานเข้ามา แสงคบเพลิงสว่างขึ้นจากอีกฝั่ง ขณะเดียวกันทหารส่งสารของเฟิงจี้สิงเข้ามารายงานว่าเผ่าปีศาจพร้อมโจมตีแล้ว!
“พวกมันอยู่ในน้ำ” เว่ยโฉวเพ่งมองและกล่าว
หลินมู่อวี่กำด้ามกระบี่ที่เอวแน่นขณะที่จับจ้องไปยังฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาเย็นชา แพไม้ขนาดใหญ่ถูกโยนลงบนน้ำพร้อมริมฝั่งตรงข้ามเต็มไปด้วยพวกปีศาจเป็นแถวยาวกว่าห้าไมล์ โชคดีที่กองทหารที่สี่เตรียมการมาอย่างดี จึงมีแนวป้องกันของทหารแห่งจักรวรรดิอยู่ตลอด
