แนวชายฝั่ง
“เข้ามา!” เว่ยโฉวถือคันศรกลืนปีศาจด้วยแววตาที่แน่วแน่และเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ขณะที่ฉินเหยียนเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่รุนแรง เขาแตกต่างจากเว่ยโฉว เนื่องจากเคยเผชิญหน้าในเมืองตงฉวงและรับรู้ถึงความโหดเหี้ยมและความแข็งแกร่งของพวกมัน สำหรับเขา…การต่อสู้ครานี้ไม่ใช่เพื่อการป้องกัน แต่เป็นการล้างแค้น!
แท้จริงแล้วภายในใจหลินมู่อวี่แตกต่างออกไป มีทหารแห่งจักรวรรดิกี่นายแล้วที่ต้องตายด้วยน้ำมือพวกปีศาจ และครานี้พวกมันรุกรานเข้าสู่ดินแดนมนุษย์อีกครั้ง หากไม่สู้…ก็มีเพียงความตายที่รอเขาอยู่
เสียงน้ำดังมากขึ้นขณะที่ ‘เรือรบ’ ของเผ่าปีศาจแล่นข้ามแม่น้ำมาจากระยะไกล
หลินมู่อวี่ยืนรออย่างสงบนิ่ง กระทั่งเรือรบของฝ่ายตรงข้ามมาถึงใจกลางแม่น้ำ ทันใดนั้นเขาก็ยกแขนขึ้นพร้อมออกคำสั่ง “เว่ยโฉวส่งสัญญาณ!”
เว่ยโฉวยกมือยิงพลุไฟขึ้นท้องฟ้า จากนั้นทหารบนฝั่งเปิดถังน้ำมันที่ส่งกลิ่นรุนแรงออกมา น้ำมันบีชสีดำถูกเทลงน้ำอย่างรวดเร็วและแผ่ขยายออกไป ทำให้น้ำฝั่งตะวันตกทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีดำทันที
“ชิ้ง!”
หลินมู่อวี่ชักกระบี่เล่มยาวออกมาและจ้องมองฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาเย็นชา “เตรียมจุดไฟ!”
ทหารกลุ่มหนึ่งยกคบเพลิงขึ้นสูง
“ห้ามถอยเด็ดขาด!” หลินมู่อวี่สวดอ้อนวอนภายในใจ
และกองทัพปีศาจก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง แพไม้เคลื่อนตรงเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้แสงจันทร์…หลินมู่อวี่เฝ้ามองการเคลื่อนไหวจากระยะไกลพร้อมขมวดคิ้ว “
