EP.382 กำแพงเหล็ก
เทือกเขาฉินทางตอนใต้ปกคลุมไปด้วยภูเขาและป่าไม้ มีถนนหลายสายตัดผ่านเหนือจรดใต้และล้อมรอบด้วยยอดเขาสูงตระหง่าน ซึ่งมีหมู่บ้านที่สวยงาม บ่อน้ำกว้าง และความเจริญรุ่งเรืองทุกหนแห่ง เมืองเหล่านี้ราวกับอยู่ในแดนสวรรค์ มันคือเมืองหลวงของจักรวรรดิอี้เหอ…เมืองไป๋หลิง
ภายในโถงหลัก โต๊ะยาวเต็มไปด้วยการประดิษฐ์อักษรและภาพวาด ฉินอี้โบกสะบัดพู่กันขณะที่เหงื่อไหลย้อยเหนือคิ้ว
สาวใช้ด้านข้างกำลังถือผ้าเช็ดหน้ามาซับ แต่เขากล่าวอย่างเย็นชา “ข้ากำลังเขียน อย่าเข้ามา!”
“ราชาผู้พิชิต…ข้าผิดไปแล้ว ขออภัยเจ้าค่ะ”
“ถอยไป”
“เจ้าค่ะ” สาวใช้ต่างหวาดกลัวและถอยออกจากโถงหลัก
ไม่นานหลังจากนั้น ผู้บัญชาการทหารคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาพร้อมประสานหมัดกล่าว “ท่านราชาผู้พิชิต หลงเซียนหลินขอรับ”
“หลงเซียนหลินหรือ เข้ามาสิ”
“ขอรับ”
หลงเซียนหลินจับด้ามดาบขณะที่เดินเข้ามาด้านข้างฉินอี้ “การประดิษฐ์อักษรของท่านดีขึ้นเรื่อยๆ เป็นงานเขียนที่ดีมาก”
ฉินอี้เงยหน้ามองและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “แม้จะเขียนได้ดี แต่จะมีประโยชน์อันใด…ใช้ปกครองแผ่นดินได้หรือ? การประดิษฐ์อักษรของฉินจิ้นนับว่าเป็นหนึ่งในใต้หล้า ท้ายที่สุดก็สูญเสียแผ่นดินไปกว่าครึ่ง”
“ท่านราชาผู้พิชิตกล่าวถูกต้อง”
“สถานการณ์ในเทือกเขาฉินเป็นอย่างไร?” ฉินอี้เอ่ยถาม
หลงเซียนหลินกล่าว “ค่ายทางเหนือของเทือกเขาฉินถูกเผ่าปีศาจรุกรานและสูญเสียทหารไปกว่าสามหมื่นนาย เราจึ
