ลาโหมได้ อีกทั้งซือหลิงเป็นคนของถังหลาน หากเขาไม่สามารถส่งเสบียงและอาวุธได้ตรงเวลา หลินมู่อวี่คงจำเป็นต้องพึ่งพาตนเอง
เมื่อสมาชิกของวิหารศักดิ์สิทธิ์เห็นหลินมู่อวี่ เขารีบเข้ามาทักทายและทำความเคารพ “ท่านผู้นำวิหารมาแล้วหรือขอรับ?”
“อืม” หลินมู่อวี่ส่งม้าให้ชายหนุ่มและกล่าวว่า “พาข้าไปหาเสี่ยวถัง”
“ขอรับ”
ทั้งสองเดินผ่านร้านขายโอสถ ร้านศิลาวิญญาณ ร้านศาสตราวุธ และอีกมากมายของร้านค้าจื่อยิน เมื่อมาถึงโถงด้านหลังก็ได้ยินเสียงจินเสี่ยวถังจากไกลๆ “ท่านหลัว โล่ของท่านไม่เพียงแค่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังสวมใส่สบายอีกด้วย คนของเราได้ทดสอบโล่และแทบไม่ถูกโจมตีเลย หากท่านต้องการเข้าร่วมกับร้านค้าจื่อยิน นั่นไม่มีปัญหา แต่เราต้องได้กำไรหนึ่งส่วนสาม หากท่านตกลง โปรดลงนามตรงนี้ แต่หากไม่คงต้องไปที่ร้านค้าอื่นเจ้าค่ะ แต่ด้วยความเป็นสหายของเรา ข้าจึงต้องการเตือนไว้ก่อนว่า ร้านค้าล่ามังกรจะต้องการกำไรของท่านครึ่งหนึ่ง อีกทั้งลูกสาวของท่านงดงามยิ่งนัก บางที…”
เถ้าแก่น่าหลัวสั่นสะท้าน “ข้าตกลงแม่นางเสี่ยวถัง”
“เอาล่ะ รีบตามข้ามาเถิด อย่าให้เสียเวลาเปล่า เวลาของข้าเป็นเงินเป็นทอง ไหนจะต้องชำระบัญชีและสร้างความสัมพันธ์ แล้วยังต้องไปนัดพบกับผู้คน…”
เถ้าแก่หลัว “…”
………………………………….
