หลินมู่อวี่กำลังหารือกับเว่ยโฉว ฉินเหยียน และคนอื่นๆ ภายใต้แสงเทียนที่ปลิวไหว เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาเห็นถังเสี่ยวซีเดินจูงม้าศึกก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เสี่ยวซีมาหาดึกดื่นเพียงนี้ ต้องการร่วมทานอาหารค่ำกับข้าหรือ?”
“หญิงสาวไม่ควรทานอาหารค่ำมากเกินไป เดี๋ยวจะอ้วนได้”
ถังเสี่ยวซีทำหน้ามุ่ย “แต่ข้านำม้าศึกมาให้เจ้า ดูสิ…ม้าตัวนี้เป็นอย่างไร?”
หลินมู่อวี่มองไปยังด้านหลัง ม้าตัวนี้ยังเติบโตไม่เต็มที่ แต่มันแข็งแรงมาก อีกทั้งยังมีสีขาวและมีขนสีดำอยู่บนเท้าทั้งสี่ ซึ่งทำให้มันดูสง่างามมาก
“ม้าตัวนี้ชื่อท่าเฉว่” ถังเสี่ยวซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ลองทายสิว่าพ่อพันธุ์ของมันคือใคร”
“หวังว่าคงไม่ใช่พี่เฟิง…” หลินมู่อวี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
ถังเสี่ยวซีหัวเราะ “ผู้บัญชาการเฟิงคงไม่สามารถให้กำเนิดม้าพันธุ์ดีเช่นนี้ได้…พ่อของมันคือเจี๋ยดี่ ม้าเร็วของเจ้าที่ตายในสนามรบ ความจริงก่อนที่เจี๋ยดี่จะตาย เสวี่ยหลีม้าของข้าคลอดลูกออกมาซึ่งก็คือท่าเฉว่ และเสี่ยวอินเป็นผู้ตั้งชื่อให้ เจ้าชอบหรือไม่?”
“อื้ม ข้าชอบ”
หลินมู่อวี่ยื่นมือออกไปลูบหน้าผากของม้า ทันใดนั้นฌานสัมผัสก็เชื่อมต่อกัน ดูเหมือนท่าเฉว่จะสามารถรับรู้ได้ว่าหลินมู่อวี่เคยเป็นเจ้านายพ่อของตนเอง มันตอบรับหลินมู่อวี่ด้วยความดีใจ
………………………………….
