่เจ้าต้องทำตอนนี้คือเคลื่อนทัพไปยังทิศตะวันตกของแม่น้ำต้าวเจียงทันที จากนั้นส่งสาส์นไปยังค่ายทหารที่ประจำการใกล้สะพานทั้งเจ็ดเพื่อรื้อถอนทั้งหมด พร้อมออกคำสั่งให้ชาวประมงทั้งสองฝั่งอพยพเช่นกัน ทิศตะวันออกของแม่น้ำไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว”
“ท่านแม่ทัพหลวง…เหตุใดแม่น้ำต้าวเจียงจึงสำคัญนัก?” จางเหมิงสับสน
หลินมู่อวี่กล่าวเสียงแผ่วเบา “กองกำลังหลักของเผ่าปีศาจคืออสูรเกราะ เท่าที่ข้ารู้…พวกมันกลัวน้ำและไม่สามารถว่ายน้ำได้ ดังนั้นแม่น้ำต้าวเจียงสายนี้จะหยุดพวกมันในการข้ามาทางตะวันตก หากช้าเกินไป…พวกมันจะรุกรานเข้ามาอย่างรวดเร็ว อีกทั้ง…อสูรเกราะกินคน และอย่าคิดเรื่องการเจรจาข้อตกลง พวกเผ่าปีศาจไม่คิดว่าพวกเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่เท่าเทียมกับมัน”
จางเหมิงเผยสีหน้าตื่นตระหนกและพยักหน้ารับ “ขอรับ ข้าจะทำตามคำสั่ง”
…
ในช่วงบ่ายกองทัพถูกถอนออกและตรงไปยังฝั่งตะวันตก หลังจากข้ามสะพานแขวนที่ทำจากโซ่ หลินมู่อวี่ตัดสินใจตัดโซ่ทิ้งทันที แม้ไม่รู้ว่าอำนาจทางทหารของจางเหมิงมีมากเท่าใด แต่ตอนนี้จำเป็นต้องพึ่งพาเขา
มีเรือประมงหลายลำแล่นบนแม่น้ำต้าวเจียง ขณะที่ผู้คนมากมายกำลังอพยพ
จางเหมิงพาทหารส่งสารมาสองสามนายมาในยามบ่าย “ท่านแม่ทัพหลวง สะพานสามแห่งถูกรื้อถอนแล้ว ทว่าอีกสี่แห่งยังคงไม่กล้าลงมือ เนื่องจากเป็นสะพานขนาดใหญ่ พวกเขาจะรื้อถอนก็ต่อเมื่อได้รับการอนุญาตจากจวนเจ้าเมืองห้าหุบเขา ควรทำอย่างไรดีขอรับ?”
