ืองหลันเยี่ยนเตรียมการรับศึก จากนั้นเสียงกระพือปีกดังขึ้นพร้อมนกส่งสารที่บินจากไป อย่างน้อยคงใช้เวลาราวสองวันกว่าผู้คนในเมืองหลันเยี่ยนจะรับรู้เกี่ยวกับเผ่าปีศาจ ทว่ามณฑลชางหนานไม่มีเวลามากถึงเพียงนั้น…
“จางเหมิง”
“ข้าน้อยพร้อมรับคำสั่งขอรับ” จางเหมิงแสดงท่าทีเคารพ แม้เขาจะเป็นผู้บัญชาการกองทัพเมืองชีไห่ แต่เขาเคยเห็นหลินมู่อวี่เมื่อครั้งฉินจิ้นยังมีชีวิต จึงทำให้เขารับรู้ถึงสถานะของผู้นำวิหารศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้เป็นอย่างดี
“นำแผนที่มา ยิ่งมีรายละเอียดมากยิ่งดี”
“ขอรับ”
แผนที่ถูกกางลงตรงหน้า ขณะที่หลินมู่อวี่กราดตามองอย่างระมัดระวัง “ในแผนที่นี้ไม่ทำเครื่องหมายของแม่น้ำหรือ?”
“เรื่องนั้น…”
จางเหมิงพยักหน้า “ข้าสามารถวาดให้ได้ขอรับ มีแม่น้ำต้าวเจียงสายย่อยระหว่างมณฑลชางหนานและมณฑลหลิงตงซึ่งมีความกว้างราวสามร้อยเมตร หลายร้อยปีก่อนมีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ็ดแห่ง เพื่อเป็นเส้นทางสำหรับม้าศึก”
“อืม”
หลินมู่อวี่เอ่ยถาม “ตำแหน่งของเราอยู่ที่ไหน?”
“ตรงนี้ขอรับ ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำต้าวเจียง”
“เช่นนั้น…”
หลินมู่อวี่ยืนขึ้นและขยับแผ่นที่ออก “จางเหมิง เจ้าจะเชื่อฟังคำสั่งของข้าไหม?”
จางเหมิงประสานหมัด “ท่านแม่ทัพหลวงเป็นพระเชษฐาขององค์จักรพรรดินี อีกทั้งเป็นผู้นำวิหารศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนว่าข้าน้อยเต็มใจรับฟังคำสั่งของท่านแม่ทัพ โปรดอย่าลังเลที่จะกล่าวเลยขอรับ”
“อืม”
หลินมู่อวี่กระซิบ “สิ่งที
