EP.375 สิ้นหวัง
วันที่เก้าสิงหาคม อากาศร้อนจนสามารถทำอาหารบนพื้นได้ แต่สิ่งที่แย่ยิ่งกว่าคือเมืองตงฉวงขาดแคลนอาหารกว่าสี่วันแล้ว…
ม้าของหลินมู่อวี่และหมินยวี่หลินต่างถูกฆ่าเพื่อนำมาเป็นอาหาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยพวกเขามากนัก ทหารกว่าสองหมื่นนายจำเป็นต้องกินทุกอย่างเพื่อประทังชีวิต แม้กระทั่งเปลือกไม้ รวมทั้งขุดดินหาไส้เดือนหรือหนู
เสียงท้องร้องดังก้องขณะที่หลินมู่อวี่เดินไปบนถนนในเมือง เขาเห็นทหารแห่งจักรวรรดิมากมายเต็มสองข้างทาง พวกเขาไม่เหลือแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะลุกเดิน…
“พี่ใหญ่!”
ฉินเหยียนวิ่งเข้ามาพร้อมริมฝีปากที่แห้งผาก “รีบกลับค่ายเถิด ข้าทำอาหารอร่อยๆ ไว้ให้ อาจทำให้ท่านอิ่มท้องได้บ้าง”
“โอ้?”
เมื่อหลินมู่อวี่กลับค่ายพร้อมฉินเหยียน ก็พบว่าเฉินฮั่นกำลังปรุงอาหารหม้อใหญ่พร้อมกลิ่นหอมลอยมา เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “นั่นคือสิ่งใด? เรากินอาหารหมดตั้งแต่เมื่อสองวันก่อนไม่ใช่หรือ?”
“เดี๋ยวท่านก็รู้ขอรับ!”
ไม่นานฉินเหยียนเปิดฝาหม้อออกเผยให้เห็นวัตถุสีดำลอยอยู่ในน้ำเดือดพร้อมส่งกลิ่นหอมจนหลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะถาม “นี่คือ?”
“ข้านำหนังวัวออกจากเกราะ” ฉินเหยียนกล่าวอย่างตื่นเต้น “แม้หนังวัวจะกันน้ำและไฟ แต่หลังต้มไปกว่าหนึ่งชั่วโมงก็คลายตัวเหมือนหนังหมู มันจะต้องอร่อยอย่างแน่นอน พี่ใหญ่นั่งลงเถิด ข้าจะนำอาหารมาให้อีกสักครู่ รอทานของอร่อยได้เลย!”
หลินมู่อวี่ยิ้มขมขื่น “
